Ο Γιάννης Κοσμάς, ιδιοκτήτης νυχτερινού κέντρου διασκέδασης στη Σπάρτη, μιλά για την επιστροφή στη γενέτειρά του, την επιχειρηματικότητα και την καθημερινότητα στη Χριστιάνα Χιώτη

Στα τριάντα δύο του χρόνια, ο Γιάννης Κοσμάς, γέννημα θρέμμα σπαρτιάτης με ρίζες και από το Καστρί της Αρκαδίας, πτυχιούχος...
Σάββατο, 07 Αύγουστος 2010 03:00 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Ο Γιάννης Κοσμάς, ιδιοκτήτης νυχτερινού κέντρου διασκέδασης στη Σπάρτη, μιλά για την επιστροφή στη γενέτειρά του, την επιχειρηματικότητα και την καθημερινότητα στη Χριστιάνα Χιώτη

Στα τριάντα δύο του χρόνια, ο Γιάννης Κοσμάς, γέννημα θρέμμα σπαρτιάτης με ρίζες και από το Καστρί της Αρκαδίας, πτυχιούχος του ΤΕΙ Πολιτικών Δομικών Έργων Σερρών και έχοντας ζήσει σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα, έφτασε πια να διατηρεί στη Σπάρτη μία από τις πιο επιτυχημένες επιχειρήσεις στο χώρο της νυχτερινής διασκέδασης.

«Ήμουν στο Πόρτο Χέλι με την κατασκευαστική εταιρεία στην οποία εργαζόμουν, για δουλειά. Καθόμουν στο ξενοδοχείο όταν χτύπησε το τηλέφωνο και άκουσα τον φίλο μου τον Κώστα να μου λέει: “Φίλε, έχουμε πει πολλά στη ζωή μας. Θέλω μια φορά να μιλήσουμε σοβαρά. Βρήκα χώρο και θέλω να τον δούμε για να σκεφτούμε τι μπορούμε να κάνουμε”. Κατέβηκα στη Σπάρτη και μέσα σε δύο μέρες κλείσαμε το κατάστημα», θυμάται ο Γιάννης Κοσμάς για το πως ξεκίνησε τη λειτουργία του το BAR PLACE και η συνεργασία του με τον Κώστα Δασκαλόπουλο, καλό του φίλο και πτυχιούχο Φυσικοθεραπείας.
«Με τον Κώστα γνωριστήκαμε στο στρατό. Ταιριάξαμε αμέσως όταν ανακαλύψαμε ότι έχουμε ακριβώς τα ίδια μουσικά γούστα και γνώσεις. Και μετά, από κολλητοί γίναμε και συνέταιροι».

Πόσο δύσκολο ήταν να πάρεις την απόφαση να επιστρέψεις στη Σπάρτη;
  Καθόλου. Εργαζόμουν τρία χρόνια στην Αθήνα και ζούσα μόνο για να δουλεύω. Δεν υπήρχε ζωή, δεν υπήρχαν κοινωνικές επαφές, δεν υπήρχαν φιλίες. Πάντα, στο πίσω μέρος του μυαλού μου είχα να γυρίσω στη Σπάρτη. Εδώ είναι οι γονείς μου, είναι όλοι οι φίλοι μου, οι ρίζες μου, και εδώ θα γύρναγα. Μου έτυχε η ευκαιρία, ο Κώστας μου έκανε την πρόταση, γύρισα και φτιάξαμε το μαγαζί.

Γιατί αποφασίσατε να ανοίξετε ένα μπαρ και πως καταλήξατε στην τελική μορφή του Bar Place, όπως το ζούμε στον πρώτο χρόνο λειτουργίας του;
  Στα φοιτητικά μου χρόνια δούλεψα αρκετά σαν μπάρμαν και ο συνέταιρός μου δούλευε ως DJ, είχαμε εμπειρία στο χώρο. Πολύ συχνά, μεταξύ σοβαρού και αστείου, λέγαμε ν’ ανοίξουμε ένα μπαράκι για τους δυο μας. “Εγώ μπάρμαν εσύ D-J και να ’μαστε καλά”.
Μέχρι πέρυσι πιστεύαμε ότι έλειπε άλλο ένα μπαράκι από τη Σπάρτη, ότι το σήκωνε η πόλη, και έτσι αποφασίσαμε να φτιάξουμε κάτι που πρώτα θα αρέσει σε μας και μετά να αρέσει και στον κόσμο. Δόξα τω Θεώ αποδείχτηκε ότι άρεσε πολύ στον κόσμο.

Έχουμε περάσει στο Bar Place πολλές ωραίες βραδιές, με έντονο κέφι, κάτι που είχα χρόνια να δω στη Σπάρτη. Πώς καταφέρατε να δημιουργήσετε αυτό το κλίμα;
  Πέρασε ένας χρόνος για να καταλάβουμε και εγώ και ο Κώστας ότι έχουμε μαγαζί. Πλέον καταλαβαίνω ότι οφείλεται πρώτα στην καλή μουσική. Θεωρώ ότι ξέρουμε από μουσική και δεν έχουμε κόμπλεξ στο να παίξουμε διαφορετικά είδη μέσα σε ένα βράδυ. Είμαστε σε θέση να ικανοποιήσουμε σχεδόν όλα τα γούστα. Ομολογώ και εγώ πως μετά από πολλά χρόνια είδα στη Σπάρτη κόσμο να χορεύει μέσα σε μπαρ. Επίσης το περιβάλλον είναι πολύ φιλικό. Το μαγαζί είναι μικρό και ζεστό, ενώ έχουμε καταφέρει όλοι όσοι δουλεύουμε σε αυτό να είμαστε φίλοι.
Χαρακτηριστική είναι μια ατάκα που είπε κάποια φίλη μου, φοιτήτρια εδώ στη Σπάρτη, ότι μερικές βραδιές στο μπαρ νομίζεις ότι δεν είσαι σ’ ένα μαγαζί, αλλά είσαι σ’ ένα σπίτι και γίνεται πάρτι. Προφανώς ο κόσμος το είχε ανάγκη.

Ποιοί σας βοήθησαν στο στήσιμο του μαγαζιού;
  Οι βασικές ιδέες ήταν δικές μου και με τη βοήθεια του διακοσμητή μας φτάσαμε στο αποτέλεσμα που βλέπετε.
Επίσης ήταν καθαρά συνειδητή επιλογή όλος ο εξοπλισμός και η επίπλωση να αγοραστούν από τοπικές επιχειρήσεις. Επιμένω πως, αφού είμαστε και ζούμε σε αυτή την πόλη, τα χρήματα πρέπει να ανακυκλώνονται και να μένουν στον τόπο. Δεν πιστεύω πως εάν φέρναμε τα πράγματα από την Αθήνα μπορούσε να γίνει κάτι καλύτερο. Άλλωστε, ήθελα να στηρίξω τους επιχειρηματίες της Σπάρτης για να με στηρίξουν και αυτοί.


Πως αντιμετώπισαν το ξεκίνημά σας οι υπόλοιποι επιχειρηματίες του χώρου της διασκέδασης;
  Δεν θέλω να πω πολλά για αυτό. Υπάρχει ανταγωνισμός και το ξέρεις. Το ζήτημα είναι να υπάρχει υγιής ανταγωνισμός. Αυτό το καλοκαίρι άνοιξαν ακόμη δύο μπαρ στο κέντρο της πόλης. Δεν σκέφτηκα τι θα κάνω για να «χαντακώσω» τους άλλους, αλλά τι μπορώ να κάνω ώστε να γίνει το δικό μου μαγαζί ακόμα καλύτερο. Και είναι καλό να δουλεύουν όλα τα μαγαζιά, για να μην υπάρχει γκρίνια. Παράλληλα, κινείται και η οικονομία της Σπάρτης. Μακάρι να υπάρχει κίνηση και το χειμώνα, να υπάρχουν φοιτητές και να δουλέψουν όλα τα μπαράκια και τα καφέ της πόλης.

Σωστά τα λες. Ωστόσο, συχνά παρατηρείται το φαινόμενο ορισμένα καταστήματα να μην έχουν καθόλου πελάτες, όταν τα ακριβώς διπλανά τους γεμίζουν ασφυκτικά.
  Κατ’ αρχάς, φταίει η νοοτροπία του κόσμου να ακολουθεί τη μάζα. Από την άλλη, ίσως πρέπει και οι ίδιοι οι επιχειρηματίες να σκεφτούν μήπως δεν κάνουν κάτι σωστά.

Με τις μέχρι τώρα εμπειρίες σου, έχεις να τους προτείνεις κάτι;

  Δεν είμαι ειδικός στις συμβουλές. Το μόνο που έχω να πω στον κάθε επιχειρηματία που θέλει να πηγαίνει καλά το μαγαζί του είναι να είναι ο εαυτός του και να μην υποκρίνεται. Από εκεί και πέρα ο κόσμος θα κρίνει ποιος είναι ο καθένας.

Ο κόσμος πραγματικά αγάπησε το μπαρ σου. Τι έχεις καταλάβει για τη μερίδα ανθρώπων που κυκλοφορεί και διασκεδάζει τη νύχτα;
  Ο κόσμος της Σπάρτης αυτή τη στιγμή χωρίζεται σε δύο κατηγορίες. Είναι οι φοιτητές και οι ντόπιοι. Οι φοιτητές, επειδή είναι μικροί και δεν έχουν σκοτούρες έχουν περισσότερο ανάγκη τη διασκέδαση. Οι σπαρτιάτες πιστεύω ότι είχαν ανάγκη από έναν όμορφο χώρο όπου μπορούν να ακούσουν και καλή μουσική. Μπορούν να λένε ότι “βγήκαμε μια καθημερινή, ήπιαμε ένα χαλαρό ποτό και περάσαμε όμορφα”. Αυτό που μου άρεσε πολύ είναι ότι είδα τον κόσμο να χορεύει, να γίνονται όλοι μια παρέα.

Διασκεδάζουν οι σπαρτιάτες, παρασύρονται στο χορό ή παραμένουν «σφιγμένοι»;
  Άμα θέλουν μπορούν. Η δικιά μας γενιά -επειδή οι περισσότεροι έχουμε φύγει για σπουδές σε άλλες πόλεις και έχουμε δει κάποια πράγματα παραπάνω- γυρνά στη Σπάρτη με άλλη νοοτροπία. Δεν είμαστε πια τόσο σφιγμένοι. Ωστόσο, θέλει δουλειά ακόμη για να αποβάλουμε τελείως τη νοοτροπία του «χωριού». Δηλαδή της «εικόνας» και του «τι θα πει ο περίγυρος». Αν γίνει αυτό, θα καταφέρουμε να βελτιώσουμε την καθημερινότητά μας.

Έχεις ακούσει τις φήμες που θέλουν τις πανεπιστημιακές σχολές της Σπάρτης να καταργούνται. Τι θα γίνει αν φύγουν οι φοιτητές;
  Προβλέπω ότι η πόλη θα πάει 15 χρόνια πίσω. Θα κλείσουν πολλές επιχειρήσεις, πολλοί άνθρωποι θα «πέσουν έξω» οικονομικά. Οι δημότες έχουν επενδύσει στους φοιτητές. Ακόμα και ο τρόπος διασκέδασης θα γυρίσει πίσω.

Η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει την καθημερινότητα της πόλης;
  Αυτό θα φανεί το χειμώνα. Τώρα το καλοκαίρι τα μαγαζιά δουλεύουν γιατί είναι δύσκολο με τη ζέστη να μείνεις στο σπίτι. Ο κόσμος δεν έχει κόψει ακόμα τον καφέ ή το ποτό του. Ανοίγουν νέες επιχειρήσεις και γενικά υπάρχει κίνηση. Όλα όμως θα κριθούν από Σεπτέμβρη.

Ποια είναι τα προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίζει μια επιχείρηση σαν τη δική σου;
  Το καλό είναι ότι δεν δυσκολευτήκαμε να βγάλουμε τις απαραίτητες άδειες και ο Δήμος ήταν αρκετά συνεργάσιμος. Όμως υπάρχει πρόβλημα με τους αρμόδιους που ελέγχουν τα τραπεζοκαθίσματα. Υπάρχουν μαγαζιά που βγάζουν πολύ περισσότερα τραπέζια από όσα δικαιούνται, με αποτέλεσμα να εμποδίζουν τη διέλευση των πεζών. Δεν γίνονται σωστοί έλεγχοι. Αυτή η τακτική έχει αντίκτυπο και στα μαγαζιά που δουλεύουν νόμιμα. Γιατί όταν κάποια παρέα δεν βρίσκει θέση στο ένα μαγαζί θα πάει στο άλλο και, έτσι, θα δουλεύουν όλα.
Με τις μηνύσεις που γίνονται για ηχορύπανση δεν έχω πρόβλημα. Καταλαβαίνω τον κόσμο που μένει γύρω από την πλατεία και θέλει να κοιμηθεί. Και η αστυνομία κάνει μόνο τη δουλειά της.
Το μοναδικό μου παράπονο είναι ότι δεν υπάρχει δικαιοσύνη στην κατανομή των ημερών που πρέπει να μείνουν κλειστά τα κέντρα. Δεν γίνεται εγώ που έχω 6 μηνύσεις και ο άλλος που έχει 12 να κλείνουμε και οι δύο από δέκα μέρες.


Να μιλήσουμε λίγο και για την Αυτοδιοίκηση; Δείχνεις ενδιαφέρον για τα κοινά;
  Αρκετά. Με απασχολεί ποιοι παίρνουν αποφάσεις για μένα και τι αποφασίζουν. Είμαστε η μοναδική πόλη που για δύο χρόνια δεν είχε δήμαρχο. Αυτό έκανε πολύ κακό στη Σπάρτη.
Μέχρι πρόσφατα ήταν η πόλη με τις περισσότερες λακκούβες.
Λείπουν πολλά. Βρες μου ένα σωστό γήπεδο μπάσκετ για να παίξεις με την παρέα σου ή ένα σωστό γήπεδο ποδοσφαίρου -δεν μιλάω για τα 5x5 που πρέπει να πληρώσεις. Βρες μου ένα πάρκο να πάνε οι γονείς τα παιδιά τους ή να περπατήσει ο κόσμος. Ας μη σχολιάσω το πάρκο του Μουσείου ή το ίδιο το Αρχαιολογικό Μουσείο, που φοβάσαι να μπεις μέσα.
Από την Τρίπολη και μετά δεν υπάρχει αυτοκινητόδρομος. Για να ταξιδέψεις από τη Λακωνία, υπάρχει μόνο το ΚΤΕΛ. Είναι μεγάλη η λίστα με τις ελλείψεις.


Τι πιστεύεις ότι φταίει;
  Φταίμε εμείς οι ίδιοι. Η κοινωνία της Σπάρτης δεν έχει δείξει ποτέ ότι αντιδρά. Ψηφίζουμε μια ζωή τους ίδιους γι ‘αυτό και δεν μας παίρνουν σοβαρά. Ψηφίζουμε κάθε φορά τον ίδιο δήμαρχο, τους ίδιους βουλευτές κι ας ξέρουμε ότι δεν έχουν προσφέρει τίποτα. Για παράδειγμα, στις Σέρρες όπου σπούδαζα, πρόλαβα τρεις δημοτικές εκλογές. Σε κάθε τετραετία αναδείχτηκε διαφορετικός δήμαρχος.

Στις επερχόμενες εκλογές πως θα ψηφίσουν οι σπαρτιάτες;

  Για μένα το σωστό είναι να ψηφίζεις όχι με γνώμονα τις πολιτικές ή κομματικές πεποιθήσεις, αλλά με κριτήριο τις ικανότητες των προσώπων. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί στην τοπική αυτοδιοίκηση πρέπει να δίνεται το χρίσμα της ΝΔ ή του ΠΑΣΟΚ.
Θέλω να πιστεύω ότι σε αυτές τις εκλογές οι δημότες θα σκεφτούν περισσότερο τον τόπο τους. Εγώ θα υπολογίσω πολύ και τον επικεφαλής του συνδυασμού και τις ικανότητές του, αλλά και τα πρόσωπα της επιλογής του.

Ποια χαρακτηριστικά επιθυμείς να έχει ο επόμενος δήμαρχος Σπάρτης;
  Πρώτα απ’ όλα να είναι νέος άνθρωπος. Με ανοιχτό μυαλό, πιο φρέσκιες ιδέες και να ενδιαφέρεται πραγματικά για την πόλη, που έχει εγκαταλειφθεί. Να νοιαστεί όσο πιο πολύ γίνεται για την ανάπτυξη της πόλης και για τον Πολιτισμό.
Ευτυχώς έχουμε το Σαϊνοπούλειο και μπορούμε να δούμε πέντε αξιόλογες και ποιοτικές παραστάσεις.

Δεν σε καλύπτουν δηλαδή οι πολιτιστικές εκδηλώσεις του Δήμου;

  Έχουν γίνει πολύ κακές επιλογές. Ας κάνουν λιγότερα, αλλά τουλάχιστον να είναι πιο ποιοτικές.

Θα συνιστούσες στα παιδιά της γενιάς σου να επιστρέψουν στη Σπάρτη; Ποια είναι τα πλεονεκτήματα;
  Ανεπιφύλακτα ναι. Εδώ είναι οι δικοί σου άνθρωποι, υπάρχουν άνθρωποι που θα σε στηρίξουν. Υπάρχουν άνθρωποι που σε ξέρουν και που αν πάθεις κάτι θα σε βοηθήσουν. Κακά τα ψέματα, αυτό δεν υπάρχει στις μεγάλες πόλεις που έχω ζήσει.
Η Σπάρτη σου προσφέρει ποιότητα ζωής. Μπορείς με το ένα τρίτο ενός μισθού της Αθήνας να ζεις εδώ πολύ καλύτερα. Δεν χάνεις χρόνο στις μετακινήσεις, είσαι κοντά στους φίλους σου κ.ά. Εξάλλου, αν σου λείπει το θέατρο, τα μπουζούκια ή οι ποδοσφαιρικοί αγώνες, η Αθήνα είναι δύο ώρες με το αυτοκίνητο.
Αξίζει να δοκιμάσουν, αρκεί να το κάνουν συνειδητά και να είναι δραστήριοι.

NIKOLAROS
Χρηστέας Diesel
ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
RIGAKOS
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
LINARDI

Πρόσφατα Νέα

GOUTOS
Koutsoviti