Ο Γενίτσαρος και το κάστρο της Ωριάς

Το παραμύθι της εβδομάδας στον «Λακωνικό Τύπο»

Δευτέρα, 19 Απρίλιος 2021 14:10 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Ο Γενίτσαρος και το κάστρο της Ωριάς


  Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας Γενίτσαρος. Ήθελε να μπει στο κάστρο της Ωριάς. Κανένας δεν τα είχε καταφέρει μέχρι τότε. Παρουσιάστηκε μια μέρα στο σουλτάνο. Του είπε: «Θέλω να οδηγήσω το στρατό στο κάστρο της Ωριάς. Θα βρω τρόπο να ανοίξουν την πύλη και να μπούμε μέσα». Στο σουλτάνο άρεσε η ιδέα. «Αν τα καταφέρεις, θα έχεις ό,τι ζητήσεις», του είπε. «Θα τα καταφέρω. Δώσε μου στρατιώτες, έναν έμπιστό σου και τα χρειαζούμενα για το ταξίδι. Τα άλλα είναι δική μου δουλειά». Ο σουλτάνος του έδωσε όσα ζήτησε.
  Ο Γενίτσαρος δρόμο πήρε, δρόμο άφησε για το κάστρο. Πριν φτάσουν είπε στον έμπιστο του σουλτάνου: «Να πας το στρατό σε κρυφό μέρος. Θα πάρω το άλογό μου και θα πάω στο κάστρο να κατασκοπεύσω. Ο βασιλιάς του το φρουρεί καλά. Μα θα υπάρχει τρόπος να μπει κανείς μέσα».
  Έτσι έκανε ο Γενίτσαρος. Πήρε το άλογο, φαγητό, νερό και ρούχα. Λίγο πριν φτάσει στο κάστρο μεταμφιέστηκε σε έμπορο. Μετά προχώρησε. Συνάντησε μια γριά. «Κυρούλα, καλά πάω για το κάστρο της Ωριάς;» τη ρωτάει. «Καλά, παιδάκι μου», του λέει η γριά. «Είναι αλήθεια ότι ο βασιλιάς του είναι πανέξυπνος;» «Αλήθεια! Κανένας μέχρι τώρα δεν κατάφερε να τον γελάσει. Αυτό το κάστρο δεν το πήραν οι Τούρκοι. Στέκει ακόμα καμάρι για τους ντόπιους. Εσύ, δεν είσαι από δω;» «Όχι. Ήρθα εδώ για εμπόριο. Θα με αφήσουν να μπω στο κάστρο;» τη ρώτησε ο Γενίτσαρος. «Οι αγοραπωλησίες γίνονται έξω από τα τείχη», του είπε η γριά. «Σε ευχαριστώ!» είπε ο Γενίτσαρος. Μετά μονολόγησε: «Άρα σαν έμπορας δε μπορώ να μπω μέσα. Σαν γαμπρός όμως; Έχω ακούσει ότι ο βασιλιάς έχει κόρη της παντρειάς».
Δρόμο πήρε, δρόμο άφησε και συναντά ένα γέρο. Του λέει: «Γέροντα! Είναι μακριά το κάστρο της Ωριάς;» «Με το άλογό ούτε μία ώρα. Τι ζητάς εκεί;» ρώτησε ο γέρος. «Αν σου πω ότι πάω για γαμπρός, τι θα πεις;» «Καλή τύχη, θα πω παλικάρι μου. Η βασιλοπούλα δε θέλει ακόμα παντρειές». «Θα δούμε!» είπε ο Γενίτσαρος. Μετά σκέφτηκε: «Άρα ούτε σα γαμπρός θα έχω τύχη».
  Ύστερα, δρόμο πήρε, δρόμο άφησε και μπήκε σε ένα δάσος. Συναντάει μια καλόγρια που κουβαλούσε ένα μωρό. Του φάνηκε παράξενο. Σταμάτησε και της λέει: «Να κουβαλήσω εγώ το παιδί;» «Θα τα καταφέρω. Το κάστρο είναι κοντά», του λέει εκείνη. «Είναι από το κάστρο το παιδί;» ρώτησε αυτός. «Όχι! Το άφησαν στην πόρτα του μοναστηριού. Θα το πάω στο βασιλιά». «Αγαπάει τα παιδιά;» ρώτησε ο Γενίτσαρος. «Η κόρη του βασιλιά τα αγαπάει. Φροντίζει τις γυναίκες που δεν έχουν τον τρόπο να τα μεγαλώσουν». «Πονόψυχη κοπέλα! Καλά κάνει. Χρέος μας είναι να βοηθάμε τους συνανθρώπους μας», είπε αυτός.
  Ύστερα Η καλόγρια προχώρησε μόνη. Ο Γενίτσαρος κατέβηκε από το άλογο και κάθισε να σκεφτεί. «Η βασιλοπούλα αγαπάει τις γυναίκες που έχουν ανάγκη και τα παιδιά. Άρα μόνο μια γυναίκα θα μπορούσε να μπει στο κάστρο. Μα τι γυναίκα; Γριά, νέα, μεσόκοπη;» αναρωτήθηκε. Έστυψε το μυαλό του κάμποση ώρα και είπε: «Μια γυναίκα δίψυχος, θα έμπαινε πιο εύκολα στο κάστρο. Μόνο μια γυναίκα με μωρό στα σπλάχνα της θα τα κατάφερνε».
  Τότε ο Γενίτσαρος αποφάσισε να μεταμφιεστεί σε γυναίκα δίψυχο. «Θα πάω εκεί που έχουν στρατοπεδεύσει οι δικοί μου. Θα τους πω το σχέδιό μου. Θα κρυφτούν κοντά στο κάστρο. Θα μεταμφιεστώ σε έγκυο γυναίκα. Πρέπει να πείσω την βασιλοπούλα να μου ανοίξει την πύλη του κάστρου. Αν με υποψιαστεί, μπορεί να χάσω και τη ζωή μου».
  Έτσι είπε κι έτσι έκανε. Εξήγησε στον έμπιστο του σουλτάνου το σχέδιο. Εκείνος το δέχτηκε. Πήρε μια ομάδα στρατιωτών μαζί του. Κρύφτηκαν κοντά στο κάστρο. Ο Γενίτσαρος ξύρισε τα γένια του. Ντύθηκε γυναίκα. Έβαλε ψεύτικη κοιλιά. Χτένισε τα μαλλιά του γυναικεία κι έβαλε μαντίλα στο κεφάλι. Ήταν έτοιμος. Πριν νυχτώσει άρχισε να κόβει βόλτες γύρω από το κάστρο. Κοιτούσε στα ψηλά παραθύρια μήπως δει τη βασιλοπούλα. Ώσπου την είδε να αγναντεύει από τον ψηλότερο πύργο του κάστρου. Έκατσε από κάτω. Άρχισε να κλαίει και να αναστενάζει.
  Η βασιλοπούλα τον είδε. Τον πήρε για γυναίκα. Φώναξε: «Τι έχεις κυρά; Τι σου συμβαίνει;» Ο Γενίτσαρος έστρεψε το πρόσωπό του προς το παραθύρι. Την κοίταξε και είπε με λεπτή φωνή: «Βασιλοπούλα μου, είμαι με την κοιλιά στο στόμα, δε θωρείς; Ο άντρας μου χάθηκε στον πόλεμο με τους Τούρκους. Έφυγα από το σπίτι. Η μάνα του με ανάγκαζε να κάνω όλες τις δουλειές. Δεν άντεξα. Περπάτησα κι έφτασα εδώ. Δεν έχω που να πάω. Φοβάμαι για τη ζωή μου και τη ζωή του παιδιού μου».
  Η βασιλοπούλα άκουσε με προσοχή τα λόγια της γυναίκας. Πλανήθηκε και τα πίστεψε. Τη λυπήθηκε. Χωρίς να το πολυσκεφτεί, είπε: «Έλα να μείνεις στο κάστρο. Έχεις ανάγκη. Θα σου πετάξω τα κλειδιά που ανοίγουν την πλαϊνή πόρτα του κάστρου. Από εκεί μπαίνουν οι πλύστρες μας. Δε θα σε δει κανένας. Μια έμπιστή μου θα σε περιμένει στην πόρτα. Εντάξει;» «Εντάξει!» είπε ο Γενίτσαρος. Δεν περίμενε ότι θα έπειθε με τόση ευκολία τη βασιλοπούλα».
Εκείνη του πέταξε δύο μεγάλα σιδερένια κλειδιά και του είπε: «Πήγαινε δεξιά. Θα δεις την πόρτα». Το σκοτάδι είχε πέσει για καλά. Ο Γενίτσαρος πήρε τα κλειδιά. Έκανε νόημα σε έναν Τούρκο παρατηρητή να φέρει τους στρατιώτες. Εκείνοι σύρθηκαν κρυφά. Έφτασαν στο κάστρο. Ο Γενίτσαρος άνοιξε την πόρτα. Μπούκαραν όλοι. Έπιασαν την έμπιστη της βασιλοπούλας. Την έσφαξαν. Προχώρησαν πιο μέσα. Έγινε μεγάλο μακελειό. Οι φρουροί σάστισαν. Δεν περίμεναν τέτοια εισβολή.
  Ο βασιλιάς του κάστρου της Ωριάς το έμαθε. Κατάλαβε ότι κάποιος είχε ανοίξει την πόρτα από μέσα. Έτρεξε στο δωμάτιο της κόρης του. Εκείνη ήταν ανάστατη. Είχε καταλάβει το λάθος της, μα ήταν αργά. Ο βασιλιάς της είπε: «Το κάστρο κινδυνεύει να πέσει τούτη την ώρα κόρη μου». Τότε εκείνη έσκυψε το κεφάλι και είπε: «Το ξέρω. Δικό μου είναι το σφάλμα, πατέρα. Με γέλασαν». Μετά του ιστόρησε τι έγινε. Ο βασιλιάς θύμωσε πολύ με την ανοησία της κόρης του. Διέταξε να την βάλουν μέσα σε ένα βαρέλι και να την γκρεμίσουν από το κάστρο. Έτσι σκοτώθηκε η βασιλοπούλα.
  Το κάστρο της Ωριάς στο μεταξύ το περικύκλωσαν οι Τούρκοι. Ύστερα από μεγάλη μάχη έπεσε. Ο Γενίτσαρος πέτυχε να πέσει ένα κάστρο, άπαρτο μέχρι τότε, με τέχνασμα. Γύρισε στην Πόλη νικητής. Παρουσιάστηκε στο σουλτάνο. Ο σουλτάνος τον έκανε γαμπρό του. Κι έζησε καλά μέχρι που χάθηκε σε μια δύσκολη μάχη.
Δήμητρα Μπουμποπούλου

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΒΙΒΛΙΟ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Linardi Anastasia
Spartaland