Ο μικρός γιος, ο Αι-Δονάτος κι ο Δράκοντας

Το παραμύθι της εβδομάδας στον «Λακωνικό Τύπο»

Παρασκευή, 18 Δεκέμβριος 2020 12:34 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Ο μικρός γιος, ο Αι-Δονάτος κι ο Δράκοντας

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο μικρός γιος μιας χήρας. Ζούσε με τη μάνα του σε ένα χωριό. Ήθελε να βρει έναν γέρο ασκητή. Είχε ακούσει θαυμαστά πράγματα για αυτόν. Όλοι τον σέβονταν για την αγιότητά του και τον φώναζαν Αι-Δονάτο.

Κάποτε στο διπλανό χωριό έγινε κάτι που αναστάτωσε τους χωριανούς στα γύρω μέρη. Ένας δράκοντας με πύρινα μάτια και φαρμακερή γλώσσα πήγε και φώλιασε στο κεφαλόβρυσο της πηγής από όπου έπαιρναν όλοι νερό. Αυτός φαρμάκωνε το νερό τόσο που όλοι, όσοι πίνανε, πέθαιναν αμέσως. Πέθανε τότε κι ο μεγάλος γιος της χήρας. Μεγάλη λύπη έπεσε στο σπίτι της για μέρες.

Ο μικρός γιος αποφάσισε να πάει να γυρέψει τον Αι-Δονάτο και να του ζητήσει να διώξει το δράκοντα από την πηγή. Μια μέρα λέει στη μάνα του: «Μάνα έχουμε πένθος και το γνωρίζω. Μα δε θέλω άλλη οικογένεια στο χωριό να πενθήσει όπως εμείς τώρα. Θα πάω να βρω τον Αι-Δονάτο. Ίσως μας βοηθήσει με το δράκοντα». «Κάνε, όπως νομίζεις, γιε μου! Μόνο να προσέχεις. Εσένα έχω πια μόνη μου παρηγοριά», είπε η χήρα.

Ο μικρός γιος πήρε το δισάκι του με λίγο φαΐ. Δρόμο πήρε, δρόμο άφησε, πήγε στον παπά του χωριού. Του είπε: «Παπά μου, θέλω να βρω τον Αι-Δονάτο. Θα μου πεις, αν ξέρεις, που ασκητεύει». Ο παπάς είπε: «Ξέρω, παιδί μου. Ασκητεύει σε μια σπηλιά του βουνού στο δάσος με τα πεύκα. Πάρε μαζί σου το μουλάρι μου, γιατί ο δρόμος είναι ανηφορικός και μακρύς». Ο μικρός γιος είπε: «Θα το πάρω παπά μου και σε ευχαριστώ».

Έτσι κι έγινε. Καβάλησε το μουλάρι. Δρόμο πήρε, δρόμο άφησε κι έφτασε στο δάσος με τα πεύκα. Ξεπέζεψε. Πετάγεται μπροστά του μια αλεπού άγρια. «Που πας;» τον ρωτάει. «Πάω στη σπηλιά», λέει ο μικρός γιος. «Δε θα πας! Λιμπίζομαι το τρυφερό σου κρέας», λέει η αλεπού. Ορμάει και του δαγκάνει το πόδι. Ο μικρός τραβούσε την αλεπού. Τη χτύπαγε για να την ξεκολλήσει από πάνω του. Μα αυτή έκανε σα λυσσασμένη. Για καλή του τύχη περνούσε από κει ένας κυνηγός. Τον είδε κι έριξε στην αλεπού με το όπλο του. Αυτή έπεσε ξερή.

Το πόδι του μικρού γιου αιμορραγούσε. Ο κυνηγός πήγε κοντά κα =ι του λέει: «Μη φοβάσαι! Έχεις κρασί;» «Έχω στο δισάκι μου», είπε ο μικρός, που πονούσε πολύ. Ο κυνηγός του έπλυνε την πληγή. Την έδεσε με ένα μαντήλι. «Δεν έκανες καλά που ήρθες εδώ μόνος», είπε στο μικρό γιο. «Το μέρος είναι επικίνδυνο». «Θέλω το γέρο-ασκητή. Μου είπαν ότι η σπηλιά του είναι κοντά». «Θα σε οδηγήσω εγώ εκεί. Μετά κάνε όπως νομίζεις», είπε ο κυνηγός.

Έτσι κι έγινε. Ο κυνηγός πήγε το μικρό γιο έξω από τη σπηλιά. Ο μικρός άνοιξε το δισάκι του και του έδωσε ένα κομμάτι ψωμί, και φρούτα. «Σε ευχαριστώ, που με γλίτωσες», του λέει. Ο κυνηγός τα πήρε κι έφυγε. Ο μικρός μπήκε στη σπηλιά. Ήταν άδεια. Κάθισε εκεί και περίμενε.

Σε λίγο φάνηκε ο ασκητής. Ήταν ένας γέροντας φωτεινός, αδύνατος, σεβάσμιος.  «Τι σε φέρνει εδώ, παιδί μου;» ρωτάει τον μικρό γιο. «Χρειάζομαι τη βοήθειά σου. Δύο χωριά να γλιτώσεις από το δράκοντα που φαρμακώνει το νερό της πηγής. Ο αδερφός μου και άλλοι χωρικοί έχασαν τη ζωή τους από το φαρμάκι που στάλαξε στο νερό. «Έκανες καλά που ήρθες. Θα σας βοηθήσω!» είπε ο Αι-Δονάτος.

Τότε ξεκίνησαν μαζί για την πηγή. Ο Αι-Δονάτος πήρε μόνο το γαϊδουράκι του. Χωρίς όπλο στα χέρια πήγε να πολεμήσει το τρομερό θεριό. Πήρε μόνο μια βεργίτσα από ιτιά. Σαν έφτασαν κοντά στην πηγή είπε στο μικρό γιο: «Κάτσε εδώ. Μην κουνηθείς βήμα. Θα πάω μόνος στην πηγή».

Έτσι κι έγινε. Πήγε στην πηγή. Ο δράκοντας μόλις είδε τον ασκητή χύθηκε με λύσσα καταπάνω του. Έβγανε φωτιές και καπνούς από τα ρουθούνια του. Τύλιξε με την ουρά του τα πόδια του γαϊδουριού κι ήθελε να ρίξει στο γκρεμό το ζώο μαζί με τον γέροντα. Ο Αι-Δονάτος τότε επικαλέστηκε το όνομα την Αγία Τριάδα. Χτύπησε το θεριό με τη βέργα του στο κεφάλι και το σκότωσε. Μετά πήγε στην πηγή. Στο μεταξύ είχαν μαζευτεί πολλοί χωρικοί μαζί με το μικρό γιο της χήρας κι έβλεπαν.

Ο Αι-Δονάτος πήρε με τη χούφτα του λίγο νερό. Δοκίμασε κι είπε: «Γλυκύ, γλυκύ!» Η λέξη αυτή έμεινε στη μνήμη όλων. Έτσι έβγαλαν το χωριό, όπου έγινε το θαύμα του Αγίου, «Γλυκύ». Ο μικρός γιος γύρισε στο σπίτι του. Διηγήθηκε στη μάνα του όσα συνέβησαν. Οι χωριανοί τίμησαν κι ακόμα τιμούνε τον Άγιο Δονάτο που έκανε το θαύμα του και τους γλίτωσε από το θεριό. Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Δήμητρα Μπουμποπούλου

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΒΙΒΛΙΟ
του Ηλία Μακρή
Το κλίκ της ημέρας
του Ηλία Μακρή
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Linardi Anastasia
Koutsoviti