Ο αμπελουργός και τα σταφύλια του

Το παραμύθι της εβδομάδας στον «Λακωνικό Τύπο»

Παρασκευή, 07 Αύγουστος 2020 12:30 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Ο αμπελουργός και τα σταφύλια του

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας χωρικός που ζούσε σε ένα χωριό με πολλά αμπέλια. Αυτός είχε αμπέλια από τον πατέρα του. Ήθελε να έχει τα πιο νόστιμα σταφύλια της περιοχής. Έτσι, φρόντιζε τους αμπελώνες του και κόπιαζε όλη μέρα για να βγάζουν ζουμερά τα σταφύλια του. Τα αμπέλια του έβγαζαν τα καλύτερα σταφύλια του χωριού.  

Μια μέρα ο αμπελουργός φόρτωσε στο κάρο του κάμποσα κοφίνια με σταφύλια και ξεκίνησε να πάει στην πολιτεία να τα πουλήσει. Δρόμο πήρε, δρόμο άφησε και περνούσε τα χωριά, το ένα μετά το άλλο. Καθώς πήγαινε με το μουλάρι του, κάτι έπαθε το ζωντανό και ξαπλώθηκε χάμω. Κατεβαίνει αυτός από το κάρο, για να ιδεί.

Εκείνη την ώρα περνούσε από κει ένα παλικάρι. Βλέπει το μουλάρι ξάπλα και τον αμπελουργό αλαφιασμένο. Του λέει: «Θες βοήθεια; Τι έπαθε το μουλάρι σου;» Ο αμπελουργός του είπε: «Εκεί που προχωρούσε, σωριάστηκε χάμω». Το παλικάρι κοίταξε το κάρο και είπε: «Λύσε το μουλάρι από το κάρο, για να ανασάνει. Ίσως είναι άρρωστο».

Ο αμπελουργός είπε: «Θα το λύσω. Μήπως έχετε κτηνίατρο στο χωριό;» Το παλικάρι είπε: «Κτηνίατρο… όχι! Έχουμε έναν γέρο πρακτικό. Χρόνια ασχολείται με τα ζώα. Τρέχω να τόνε φωνάξω».

Έτσι, το παλικάρι έφυγε και γύρισε μαζί με ένα γέροντα. Αυτός κοίταξε το ζώο και είπε: «Άρρωστο είναι το μουλάρι. Μου έχεις εμπιστοσύνη να το φροντίσω;». Ο αμπελουργός είπε: «Σου έχω, γέροντα. Αν το γιάνεις, τούτα τα κοφίνια με τα σταφύλια χάρισμα δικό σου και του παλικαριού. Αγαπάω το ζωντανό μου και δε θέλω να το χάσω».

Ο γέροντας χάιδεψε το μουλάρι, το πότισε κι έκαμε τα γιατροσόφια του με βοτάνια. Μετά είπε στον αμπελουργό και στο παλικάρι: «Πάμε να κάτσουμε στη σκιά. Θα πάρει ώρα να δράσει το γιατρικό». Έτσι, πήγανε και κάθισαν κάτω από μια συκιά. Ο γέροντας είπε στον αμπελουργό: «Φέρε, βρε αδερφέ, κάνα σταφύλι να δροσιστούμε». Εκείνος τους έφερε δύο μεγάλα τσαμπιά και φάγανε.

Ο γέροντας είπε: «Χρόνια έχω να φάω τόσο νόστιμα σταφύλια. Αμπελουργός είσαι;» «Ναι, γέροντα… Πήγαινα στην πολιτεία να πουλήσω τα σταφύλια. Εσύ πως έμαθες να γιαίνεις τα ζώα;»

Εκείνος είπε: «Ο παππούλης μου ήταν κτηνίατρος ξακουστός στην περιοχή. Από παιδί τον έβλεπα να φροντίζει κατσίκες, γίδες, αγελάδες, γουρούνια, άλογα και μουλάρια. Ό,τι έκαμε ο παππούς, το τύπωνα. Με τα χρόνια έμαθα τα μυστικά της δουλειάς του, γιατί μου άρεσε. Πολλά πράγματα μου τα εξηγούσε εκείνος στην πράξη. Ποτέ δεν ξέχασα τις ορμήνιες του».

Ο αμπελουργός είπε: «Εσένα, γέροντα, σου άρεσαν τα γιατρικά κι εμένα τα αμπέλια. Με ό,τι καταπιαστεί ο άνθρωπος με αγάπη, πετυχαίνει. Σε ευχαριστώ για τη βοήθεια». Ο γέροντας είπε: «Σώπα, αδερφέ… Δεν έκαμα τίποτα».

Ύστερα ο γέροντας σηκώθηκε και κοίταξε το ζώο. Είπε στον αμπελουργό: «Σε μια ώρα θα είναι στα πόδια του. Θα πάρεις το μουλάρι και θα γυρίσεις στο χωριό σου. Το κάρο θα το κρατήσω στο στάβλο κι έλα σε τρεις μέρες να το πάρεις. Πάρε και τούτα τα βοτάνια… Να βράζεις και να ρίχνεις στο νερό του ζώου πρωί - βράδυ».

Ο αμπελουργός έκανε όπως τον ορμήνεψε ο γέροντας. Γύρισε στο χωριό. Την τρίτη μέρα το μουλάρι ήταν περίκαλα. Το πήρε και πήγε στο γέροντα. Εκείνος χάρηκε που το είδε γερό. Είπε: «Πάρε το κάρο σου από την αυλή. Χαίρομαι που έπιασαν τόπο τα γιατρικά μου. Τα σταφύλια σου ήταν πεντανόστιμα. Έφαγε όλο το χωριό. Έχεις μεράκι στη δουλειά σου. Να συνεχίσεις έτσι. Οι κόποι μας πάντα ανταμείβονται».

Ο αμπελουργός είπε: «Γέροντα, δε θα ξεχάσω τη βοήθειά σου. Θα έχω να το λέω ότι γνώρισα τον καλύτερο πρακτικό γιατρό στην περιοχή». Ύστερα, έζεψε το μουλάρι του στο κάρο και πήρε τη στράτα για το χωριό του. Συνέχισε να ασχολείται με τα αμπέλια του μέχρι τα γεράματά του. Όσο περνούσαν τα χρόνια, τόσο πιο νόστιμα σταφύλια έβγαζε. Κι έζησε αυτός καλά κι εμείς καλύτερα.

Δήμητρα Μπουμποπούλου

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΒΙΒΛΙΟ
του Ηλία Μακρή
Το κλίκ της ημέρας
του Ηλία Μακρή
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Σπανός Γεώργιος