«Οι ρίζες και η?συνέχεια της κεντροδεξιάς παράταξης»

γράφει ο Κωνσταντίνος Θ. Τζανετάκος
Τετάρτη, 04 Νοέμβριος 2009 02:00 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Η 4η Οκτωβρίου 2009 κατά μία έννοια θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί «αποφράδα» ημέρα για την κεντροδεξιά παράταξη, αφού οι εκλογές που έγιναν κατέγραψαν τη μεγαλύτερη ήττα της από τότε που ιδρύθηκε από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, την 4η Οκτωβρίου 1974. Σύμπτωση ή ειρωνεία της ιστορίας άραγε;
Ο Κων. Καραμανλής τότε, όπως όλοι πλέον αποδέχονται, κέρδισε το προσωπικό στοίχημα της εισόδου της Ελλάδας στην ΕΟΚ το 1981, παρά το γεγονός ότι οι οικονομικοί δείκτες της χώρας δεν συνηγορούσαν σ’ αυτό και παρά την αρχικά σθεναρή αντίσταση των γερμανών. Με βάση το ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό πολιτεύτηκε ως κυβέρνηση η ΝΔ υπό την ηγεσία του, τον οποίο έκτοτε ακολούθησε χωρίς ποτέ να επιχειρήσει κανείς από τους διαδόχους του να παρεκκλίνει. Μόνη εξαίρεση ίσως η περίοδος της ηγεσίας Κ. Μητσοτάκη, ο οποίος ως φιλελεύθερος εισήγαγε το νεοφιλελευθερισμό.
Έκτοτε, και παρά το γεγονός ότι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ εναλλάσσονται στην εξουσία, μπορούμε να πούμε ότι οι βασικές στρατηγικές επιλογές και ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός που εμπνεύστηκε ο οραματιστής πολιτικός, όχι μόνο επεκράτησαν και επεβλήθησαν, αλλά έγιναν αποδεκτές και από το αντίπαλο ιδεολογικοπολιτικά ΠΑΣΟΚ, το οποίο ευτυχώς γι’ αυτό, αλλά και για τη χώρα, εγκατέλειψε εγκαίρως τις τριτοκοσμικές θεωρήσεις και πειραματισμούς του.

Ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός της χώρας σήμερα έχει υιοθετηθεί από όλα τα κόμματα του ελληνικού Κοινοβουλίου πλην του ΚΚΕ και αποτελεί τον κυρίαρχο στρατηγικό προσανατολισμό της. Με αποκλίσεις βέβαια και διαφοροποιήσεις οι οποίες υπαγορεύονται από τις πολιτικές-ιδεολογικές διαφορές που είναι φυσικό να υπάρχουν μεταξύ των κομμάτων.
Με βάση λοιπόν τις στρατηγικές επιλογές του Κ. Καραμανλή, η χώρα μας εισήλθε στην ΕΟΚ το 1981 και έκτοτε ασχέτως του κόμματος που βρισκόταν στην εξουσία κατόρθωσε να επιτύχει σημαντική πρόοδο. Βελτιώθηκε το επίπεδο του ελληνικού λαού, έγινε ο εκσυγχρονισμός της οικονομίας, βελτιώθηκαν οι υποδομές και αναπτύχθηκε η ελληνική περιφέρεια.

Όλα αυτά επετεύχθησαν στο πλαίσιο της ΕΟΚ αρχικά και της ΕΕ στη συνέχεια, με αποκορύφωση την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ επί πρωθυπουργίας Κ. Σημίτη.
Συνεπείς προς την κατεύθυνση του ιδρυτή της ΝΔ εφάνησαν ο Γ. Ράλλης στη σύντομη παραμονή του στην αρχηγία και ο Ευάγγελος Αβέρωφ. Ο πρώτος ευτύχησε να γίνει και «μεταβατικός» πρωθυπουργός, ενώ παρέδωσε την εξουσία στο ΠΑΣΟΚ το 1981 μετά τη σαρωτική ήττα που υπέστη το κόμμα από τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Η αναγέννηση και ανασυγκρότηση του κόμματος ξεκίνησε μετά την ανάληψη της αρχηγίας από τον ευπατρίδη της πολιτικής ζωής του τόπου Ευάγγελο Αβέρωφ, τον τελευταίο έλληνα πολιτικό που εκποιούσε περιουσιακά στοιχεία του για να καλύψει τις ανάγκες της οργάνωσης και λειτουργίας του κόμματος!!!
Την κομματική και παραταξιακή ανασυγκρότηση που πέτυχε ο Ευάγγελος Αβέρωφ εκμεταλλεύτηκε ο φιλελεύθερος διάδοχός του στην ηγεσία της ΝΔ, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο οποίος ευτύχησε να γίνει πρωθυπουργός το 1989, όταν και τότε το ΠΑΣΟΚ κατέρρευσε από το βάρος των οικονομικών σκανδάλων. Είναι φαίνεται μοιραίο οι κυβερνήσεις να καταρρέουν υπό το βάρος οικονομικών σκανδάλων. Στη διάρκεια της ηγεσίας του Κ. Μητσοτάκη, ως γνωστό, συνέβησαν δύο διασπάσεις (Κ. Στεφανόπουλος και Α. Σαμαράς). Τον πρώτο, ήδη ευρισκόμενο εκτός πολιτικής σκηνής, εδικαίωσεν ο ελληνικός λαός και θα πέρασε στην ιστορία ως σώφρων και έντιμος πολιτικός. Ο δεύτερος διεκδικεί με αξιώσεις την ηγεσία της ΝΔ.

Μετά την παραίτηση του Κ. Μητσοτάκη από την ηγεσία της ΝΔ, η οποία ακολούθησε την ήττα του 1993, αρχηγός εξελέγη ο Μιλτιάδης Έβερτ. Η νέα ήττα της ΝΔ στις εκλογές του 1996 έφερε στο προσκήνιο της πολιτικής ζωής τον Κωνσταντίνο Καραμανλή το νεώτερο, ο οποίος εξελέγη το 1997 πρόεδρος του κόμματος από διευρυμένο εκλεκτορικό σώμα. Έκτοτε για δώδεκα χρόνια κυριάρχησε στην πολιτική ζωή του τόπου η ηγετική μορφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή του νεώτερου, ο οποίος κατόρθωσε να εκλεγεί δύο φορές πρωθυπουργός (2004 και 2007) με σημαντική διαφορά από το ΠΑΣΟΚ. Η μεγάλη ήττα της ΝΔ που προήλθε από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 ανάγκασε σε παραίτηση τον Κ. Καραμανλή, ο οποίος και ανέλαβε την ευθύνη της ήττας.

Σήμερα λοιπόν η ΝΔ βρίσκεται στο μεταίχμιο της νέας εποχής^ η εκλογή από τη βάση του προέδρου του κόμματος αποτελεί ένα νέο στοιχείο της πολιτικής ζωής του τόπου. Μπορεί να συσχετισθεί μόνο με την επανεκλογή του Γ. Παπανδρέου από τη βάση του ΠΑΣΟΚ –για την πρώτη εκλογή του δεν τίθεται θέμα…, γιατί από άλλη αφετηρία εκκινούσε ο πρόεδρος και από άλλη ο ανταπαιτητής της προεδρίας, Ευάγ. Βενιζέλος.
Η μεγάλη λοιπόν ελπίδα για την ανασυγκρότηση και αναδιάταξη των δυνάμεων της κεντροδεξιάς παράταξης είναι η μεγάλη λαϊκή συμμετοχή που αναμένεται να υπάρξει στις εκλογές για την ανάδειξη του νέου προέδρου. Μόνο έτσι ο νέος πρόεδρος θα είναι θωρακισμένος και αδιάβλητος από τις όποιες επιβουλές και αμφισβητήσεις. Η ενότητα του κόμματος θα σφυρηλατηθεί, θα αναζωογονηθεί το ενδιαφέρον για την πολιτική και ιδιαίτερα μεταξύ των νέων, οι οποίοι δεν θα νιώθουν πλέον ότι τους μεταχειρίζονται μόνο ως χειροκροτητές. Παράλληλα θα δοθεί η δυνατότητα στο νέο πρόεδρο και τα κομματικά όργανα που θα προκύψουν από τις καταστατικές διαδικασίες με σύντονα βήματα να καλύψουν το κενό που ήδη υπάρχει και να επιτελέσει η ΝΔ το θεσμικό της ρόλο, όπως την έταξε η ετυμηγορία του ελληνικού λαού με τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου.

Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι η ΝΔ βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή, αντίστοιχη με αυτή του 1981. Ασφαλώς υπάρχουν και μεγάλες διαφορές μεταξύ των δύο χρονικών στιγμών, με σημαντικότερη την απαξίωση της πολιτικής και την απομάκρυνση ιδιαίτερα των νέων από αυτή που παρατηρείται σήμερα, σε αντίθεση με τον ενθουσιασμό και το ζήλο που επικρατούσε τότε. Για το λόγο αυτό και η ανασύνταξη και ανασυγκρότηση των κομμάτων γενικά είναι πολύ πιο δύσκολη υπόθεση σήμερα.

Το ζητούμενο λοιπόν για την παράταξη, η οποία σε λίγες μέρες θα εκλέξει το νέο αρχηγό, είναι να κάνει τη σωστότερη επιλογή μεταξύ των ικανών πολιτικών στελεχών που διεκδικούν την τιμή να ηγηθούν της παράταξης. Θα πρέπει να επιλεγεί ο πολιτικός εκείνος που συνδυάζει την προσήλωση στις παραδοσιακές αρχές και αξίες, όπως τις εξέφρασε ο ιδρυτής του κόμματος Κ. Καραμανλής και τις μετουσίωσεν σε πράξη ο Ευάγ. Αβέρωφ, επί των ημερών του οποίου ανδρώθηκε η σημερινή ηγετική ομάδα της ΝΔ, με την προοπτική και την ελπίδα για το αύριο. Χρειάζεται ένας ηγέτης που θα μπορέσει να εμπνεύσει με το όραμά του τις νεώτερες γενιές και θα δώσει την ελπίδα για ένα νέο αναγεννητικό ξεκίνημα, θα προασπίσει με σθεναρό τρόπο και αποφασιστικότητα τα εθνικά συμφέροντα, συνεχίζοντας τα ανοίγματα και τις στρατηγικές επιλογές του απερχομένου προέδρου Κ. Καραμανλή, ενώ παράλληλα θα πάρει τις απαραίτητες αποστάσεις από τη βαρβαρότητα του νεοφιλελευθερισμού. Χρειάζεται ένας ηγέτης με βαθιά γνώση της οικονομίας, επίγνωση της υψηλής αποστολής του και άμεση γνώση των προβλημάτων της ελληνικής περιφέρειας.
Και αυτός δεν μπορεί να είναι άλλος παρά ο μεσσήνιος πολιτικός Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος βρίσκεται στην ώριμη φάση της πολιτικής του σταδιοδρομίας και είναι ΕΤΟΙΜΟΣ!

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ηλία Μακρή
Το κλίκ της ημέρας
του Ηλία Μακρή
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Σπανός Γεώργιος