Φτώχεια: Η λιγότερο αναγνωρίσιμη έννοια...

(από τη στήλη "Ήλθον Είδον..." ) Γράφει η Εύα Νικολοπούλου Καθίστε, κύριοι. Το κράτος μεριμνά. Σου λέει, πόσα βγάζεις το...
Πέμπτη, 05 Νοέμβριος 2009 02:00 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

(από τη στήλη "Ήλθον Είδον..." )

Γράφει η Εύα Νικολοπούλου

Καθίστε, κύριοι. Το κράτος μεριμνά. Σου λέει, πόσα βγάζεις το χρόνο, τόσα. Πόσα βγάζει ο άλλος, ο τρίτος, ο τέταρτος, τόσα. Ποιο είναι το μεγαλύτερο και ποιο το μικρότερο ετήσιο εισόδημα, αυτό. Με βάση τις ερωταπαντήσεις αυτές -υπεραπλουστευμένα βέβαια το λέω- καθορίζεται το χαμηλό, μεσαίο, υψηλό εισόδημα, καθώς και το όριο της φτώχειας. Έρχεται, λοιπόν, το κράτος και λέει: «Ελάτε οι κάτω του ορίου που έχει ήδη προσδιοριστεί κι εσείς οι χαμηλόμισθοι, και πάρτε ένα επίδομα για να βοηθηθείτε στην κάλυψη των αναγκών σας». Μικρό, μεγάλο, δίνει κάτι πάντως. Κι ο φτωχός γίνεται λιγότερο φτωχός. Αυτά στα χαρτιά.
Διότι θα σας πω ότι μεγάλο μέρος μισθωτών του Δημοσίου και του ΙΚΑ κινούνται οριακά στο φερόμενο ως όριο της φτώχειας, ενώ ταυτόχρονα δεν εντάσσονται στους χαμηλόμισθους. Αυτό σημαίνει πως, για να μην βουλιάξει το οικονομικοκοινωνικό σύστημα της χώρας, το όριο δεν μπορεί και δεν πρόκειται να αυξηθεί στο εγγύς μέλλον. Κι όμως, αυτοί οι άνθρωποι που στα νούμερα απέχουν μερικές (λίγες) χιλιάδες ευρώ από τους αντικειμενικά -με τα σημερινά κριτήρια- φτωχούς ζουν δύσκολα, πολλές φορές και ανυπόφορα, αλλά δεν αναγνωρίζονται παρά σαν μεσαίου εισοδήματος εργαζόμενοι.
Άλλη περίπτωση είναι κι αυτή των τρίτεκνων. Ενώ για τους τρίτεκνους το αφορολόγητο ορίζεται στις 22.000 ευρώ, το ανώτερο ποσό στο οποίο δίνεται επίδομα αλληλεγγύης είναι οι 17.000 ευρώ ετησίου εισοδήματος. Αυτό σημαίνει πως οι τρίτεκνοι με ετήσιο εισόδημα κάτω των 22.000 δεν φορολογούνται επειδή θεωρούνται χαμηλόμισθοι ή φτωχοί, αλλά όσοι παίρνουν 17.000-20.000 ευρώ δεν είναι αρκετά φτωχοί ώστε να χρειάζονται βοήθεια από το κράτος.

Παράλογο... Θυμάστε στους Δέκα Μικρούς Μήτσους τη συμπεθέρα, που φώναζε μόνη της μες στο δωμάτιο «Παράλογοοοο...» σαν να περίμενε την απάντηση «Εδώ είμαι!»; Αυτή είναι και η σημερινή μας κατάσταση. Μπορεί η πλειονότητα των ελληνικών νοικοκυριών να μετρά τα ευρώ μέχρι τέλους για να καλύψει τα πάγια έξοδά της και συχνά να βγαίνει και μείον, όμως φτωχοί ή χαμηλόμισθοι ονομάζονται λίγοι, ελάχιστοι απολύτως εξαθλιωμένοι.
Η φτώχεια αποκτά στις μέρες μας μια άλλη έννοια. Θα ήταν ωραίο να ζητούσε κανείς από τους πολιτικούς μας τον ορισμό της λέξης αυτής, που τελευταία, ας μου επιτραπεί ο όρος, γίνεται «λάστιχο». Αλήθεια, τι σημαίνει φτώχεια, τι φτωχός, τι πτώχευση και τι χαμηλό εισόδημα;
Και από πότε θα πρέπει να θεωρείται ευεργεσία η «περιορισμένη» αλληλεγγύη, η οποία μάλιστα προσφέρεται σε μονάδες ή σύνολα που έχουν αγγίξει το χείλος του γκρεμού; Ξέρετε τι συμβαίνει;   Έχουμε μάθει να είμαστε απελπισμένοι και απολύτως μηδενιστές. Έτσι, αρκούμαστε και λέμε κι ευχαριστώ σε οποιαδήποτε φαινομενική και απρόσμενη γενναιοδωρία την οποία, αν εξετάσουμε προσεκτικά, θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε ως και προκλητική...
 

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ηλία Μακρή
Το κλίκ της ημέρας
του Ηλία Μακρή
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Σπανός Γεώργιος