«Κατεδαφιζόμαστε;»

(Μελανές της έκπτωσης σφραγίδες)
Πέμπτη, 11 Φεβρουάριος 2010 02:00 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Στο φύλλο της έγκριτης εφημερίδος σας 3376 της 3.2.10 είδε το φως της δημοσιότητας άρθρο του συνεργάτη σας κ. Γιάννη Μητράκου με τίτλο «κατεδαφιζόμαστε;». Με το περιεχόμενο του οποίου δεν διαφωνώ καίτοι δεν διασφαλίζεται ο αντικειμενικός αιτιώδης σύνδεσμος που θα έκανε την ανακοίνωση αποδεκτή ως ετυμηγορία έστω και ερωτηματική μεταξύ δεδομένων και συμπεράσματα. Κυρίως επειδή απουσιάζουν δεδομένα και λείπουν στοιχεία και τεκμήρια, τα δε παρατιθέμενα δεν εξαρκούν, για να μην ειπούμε ότι πόρω απέχουν, από ένα τέτοιο, έστω και υπό μορφή ερωτήματος, συμπέρασμα. 
Η παρέμβασή μου όμως δεν έχει σκοπό να καλύψει κάποιο κενό ή κενά αλλά να αποκαταστήσει ορισμένες ανακρίβειες. Ασήμαντες βέβαια, αλλά, όταν γράφουμε θα πρέπει νομίζω να είμαστε περισσότερο προσεκτικοί επειδή ακριβώς ο γραπτός λόγος ζητάει περισσότερη επισημότητα, υπευθυνότητα και προπαντός ακρίβεια, προσοχή και πληρότητα. Γιατί  sctiptamanet (τα γραπτά μένουν). Και δεν ξέρεις πώς μπορεί κάποιος να τα προσλάβει και πού να τα χρησιμοποιήσει. 
Έτσι στη «σειρά των πολιτικών επιλογών που ελήφθησαν (όχι πάρθηκαν) απ’ τις μεταδικτατορικές κυβερνήσεις… στα πλαίσια του εκσυγχρονισμού κλπ κλπ» δεν είναι ότι η κυβέρνηση του Θεού (Καραμανλή του Α΄ όπως λέει) κατήργησε χωρίς διάλογο (αχ, αυτός ο διάλογος) το πολυτονικό σύστημα. Προσωπικά θα προτιμούσα αντί διαλόγου κι όπως τον έχουμε καταντήσει (άλογον) να είχε ερωτηθεί η Ακαδημία Αθηνών και τα πανεπιστήμια ή να είχε γίνει δημοψήφισμα, που προβλέπεται απ’ το Σύνταγμα. Και αντικατάστασή του με το μονοτονικό -που ήδη έγινε- α-τονικό κι οδεύουμε σε αλφάβητο λατινικό αδιαφορώντας κλπ.
Αυτό λέω (το μονοτονικό) δεν το επέβαλε με το έτσι θέλω η κυβέρνηση του επιλεγομένου Θεού αλλά η κυβέρνηση του σοσιαλιστή Α. Παπανδρέου το 1982. Και για την ιστορική αποκατάσταση, τούτο έγινε επί υπουργού Παιδείας Ελευθερίου Βερυβάκη, με τροπολογία που έφερε ξαφνικά στη Βουλή τις πρώτες ώρες της 11/1/1982 μ’ ένα μόνον άρθρο κι ενώ είχε περατωθεί η συζήτηση, σε εντελώς άσχετο νόμο (ν.1228/82 «περί κυρώσεως της 11/11/1981 πράξης του προέδρου της Δημοκρατίας περί εγγραφής μαθητών στα Λύκεια της Γενικής Επαγγελματικής και Τεχνικής Εκπαιδεύσεως»). Ή, όπως συνηθίζεται έκτοτε να λέγεται για το άσχετον του νόμου «στο νόμο για τα βουστάσια» (ΦΕΚ 15/11/2/1982).
Και εψηφίσθη από ελαχίστους νυσταλέους βουλευτάς χωρίς να ερωτηθεί κανείς καθ’ οιονδήποτε τρόπον. Οι μόνοι που ερωτήθηκαν (να μην τους ξεχνάει ο ελληνικός λαός που τον έσωσαν απ’ τα βάσανα και την αγραμματοσύνη και τον φώτισαν) ήσαν οι Εμμ. Κριαράς πρόεδρος, Φάνης Κακριδής καθ. πανεπιστημίου, Χρ. Τσολάκης φιλόλογος, Βασ. Φόρης φιλόλογος, Δημ. Τομπαΐδης σύμβουλος του ΚΕΜΕ, Χρ. Μιχαλές πρόεδρος ΟΛΜΕ, Αποστ. Κοτλίττας δάσκαλος και Αλόη Σιδέρη φιλόλογος ΟΙΕΛΕ. Όλοι τους «τετράποδα και κτήνη του υπουργείου» κατά το μεγάλο φιλόσοφο Κορνήλιον Καστοριάδην, η φωνή του οποίου ακούστηκε δυνατά τότε από τη Γαλλία.
Έτσι μια επιτροπούλα απεφάνθη για «το θεματάκι» όπως το ’λεγαν και ελάχιστοι εν ημιυπνώσει βουλευτές το επέβαλαν ψηφίζοντάς το την 02:00΄ ώραν της νυκτός.
Η κυβέρνηση του Θεού τώρα για να φύγουμε από το μονοτονικό (Καραμανλή Α΄) είχε κάνει κάτι άλλο επί υπουργού της Παιδείας Γεωργίου Ράλλη το 1976.
Αυτός λοιπόν τότε (1976) βγήκε μια βραδιά στην τηλεόραση, πλήρης οίησης και αλαζονείας, στη μέθη της εξουσίας και τον ίλιγγον της έπαρσης, θριαμβολογών είπεν μεταξύ των άλλων επί λέξει «Απόψε κηδεύουμε την καθαρεύουσα». Λησμονώντας ο κατά τα άλλα υπουργός της Παιδείας (φαντασθείτε τι παιδείαν την είχε) ότι οι κηδείες δεν είναι πανηγύρια. Αλλά συνοδεύονται από θρήνους και κλάματα και οιμωγές. Κάπως έτσι αυτός λίγο αργότερα (1980) έγινε «ο δημοκρατικότερος πρωθυπουργός». Αυτά για την ιστορική αλήθεια.
Η κυβέρνηση τώρα του Καραμανλή Β΄ του και μικρού επιλεγομένου εισήγαγε πράγματι σχολικά εγχειρίδια αμφισβητούντα την ιστορία μας. Και από κεκτημένη ταχύτητα γιατί αυτό είχε αρχίσει πολύ πριν. Με υπουργό Παιδείας την κ. Γιαννάκου, η οποία μουλαρίσια επέμενε σ’ αυτά τα εγχειρίδια λέγουσα επί λέξει «Σ’ όσους αρέσουν. Σ’ όσους δεν αρέσουν να μη μας ψηφίσουν». Και δεν την ψήφισαν. Γιατί φαίνεται σε πολλούς δεν άρεσαν.
Ήρθε όμως στις ευρωεκλογές του 2009 ο Καραμανλής Β΄ ο μικρός και την (επ)έβαλε επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο του κόμματός του αναγνωρίσας την τεραστίαν εθνικήν της προσφοράν, προς δόξαν της «δημοκρατίας» μας, που κυρίαρχος είναι, όπως μας λένε, ο λαός, τρομάρα μας.
Όσο για τον Παπανδρέου τον Γ΄ της άλλης μεγάλης δυναστείας, αυτός έβαλε τιμής ένεκεν στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του κόμματός του στις τελευταίες εκλογές τον κ. Κριαράν. Που και εσχάτως μίλησε για κατάργηση των αρχαίων ελληνικών απ’ όλες τις βαθμίδες της εκπαιδεύσεως και γιατί τ’ αρχαία συγκρούονται τάχα με τα νέα ελληνικά. (Ο Σοφοκλής με τον Παλαμά και τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο είναι στα μαχαίρια έτοιμοι να κοπούνε σαν τ’ αρνιά).
Κι αυτός μεν έχει γεράσει (104 ετών) και τάχει χάσει. Ο δε κ. πρωθυπουργός βρήκε την πρότασή του πολλή ενδιαφέρουσα. (Και σ’ όλες τις βαθμίδες της εκπαιδεύσεως διδάσκουμε… Καραγκιόζη. Και βαίνομεν απ’ το κακό στο χείρον και στους χοίρους).
Αυτά τα ελάχιστα και για την ιστορική αποκατάσταση και μόνον για το θέμα της γλώσσας.
Θα τελειώσω για σήμερα αλλάζοντας ρότα με μια ερώτηση στον κ. Γιάννη Μητράκο: Στην κατεδάφιση συμπεριλαμβάνεται άραγε και το «σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης ζευγαριών», που ξεκίνησε από κατάργηση της μοιχείας, καθιέρωση του πολιτικού γάμου, αυτόματο διαζύγιο κλπ; Είναι δηλαδή τούτο «στη σωστή κατεύθυνση και με καλά αποτελέσματα», όπως έλεγε ο κ. υπουργός Δικαιοσύνης ή φαντασίωση του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμου που ξύπνησε φαίνεται ένα πρωί και είπε το σύμφωνο πορνεία κι ο κ. Μητράκος στηλίτευσε τη δήλωση του μητροπολίτου από τις στήλες της εφημερίδος; (Σημειώνω εδώ ότι στο νόμο δεν υπάρχει κανένα περιορισμός κι ένας άντρας πχ μπορεί να κάνει τέτοια συμφωνητικά με δυο και τρεις κι όσες γυναίκες θέλει ταυτόχρονα και αντιστρόφως. Χωρίς να ’ναι πορνεία αλλά ελεύθερη συμβίωση. Κι αύριο γάμος ομοφυλοφίλων. Μεθαύριο όποιος θέλει να ’χει το «γιουσουφάκι» του χωρίς να ’ναι παιδεραστία). Επιμένει δηλαδή ακόμα ο κ. Γ. Μητράκος στις θέσεις που είχε διατυπώσει («ΛΤ» 24.7.2008 και 1.8.2008) υπέρ της ελεύθερης συμβίωσης και κατά του σεβασμιωτάτου Θεσσαλονίκης; (Η εφημερίδα ουδέποτε εδημοσίευσε τον αντίλογον). Ή αρχίζει να προσγειώνεται και μάλιστα ανωμάλως; Μ’ αυτές κι άλλες κατεδαφίσεις που αναφέρει όπως η κατάργηση του θρησκεύματος από τις ταυτότητες, η κατάργηση της διδασκαλίας των θρησκευτικών, η απόσυρση των εικόνων απ’ τα σχολεία ή τα δικαστήρια, η κατάργηση του όρκου κλπ;
Όσο για τη φράση του Χριστού με την οποίαν καταλήγει αυτή είναι «Εάν το άλας μωρανθή εν τίνι αλισθήσεται;» (Ματθ., κεφ. Ε, 13).
                                                                                                                        Αθανάσιος Στρίκος
                                                                                                                                   ταξίαρχος εα
 

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ηλία Μακρή
Το κλίκ της ημέρας
του Ηλία Μακρή
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα