«Ανιδιοτελώς»

Η οικονομική κρίση δεν ήλθε ως κεραυνός εν αιθρία. Ήλθε ως συνέπεια πράξεων, ενεργειών και παραλείψεων μιας ολόκληρης εποχής, της...
Πέμπτη, 18 Μάρτιος 2010 02:00 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
«Ανιδιοτελώς»

Η οικονομική κρίση δεν ήλθε ως κεραυνός εν αιθρία. Ήλθε ως συνέπεια πράξεων, ενεργειών και παραλείψεων μιας ολόκληρης εποχής, της εποχής της Μεταπολίτευσης. Ήλθε ως αποτέλεσμα μιας αλόγιστης και άκριτης διαχείρισης δημόσιων πόρων που οι εκάστοτε κυβερνήσεις διαχειρίστηκαν με κριτήρια πέρα και πάνω από την ιεράρχηση αναγκών, χωρίς αξιολόγηση για το ποια είναι χρήσιμη και ωφέλιμη δαπάνη και ποια είναι περιττή και ανώφελη.
Ήλθε η κρίση αυτή γιατί κυριάρχησε η αντίληψη του νεοπλουτισμού με την υπερβολή, τη σπατάλη και την κατάχρηση. Ήλθε, επίσης, ως αποτέλεσμα μιας ιδιοτελούς νοοτροπίας της νεοαναδειχθείσης ηγέτιδας τάξης, η οποία με αμβλυμένη συνείδηση, με αχαλίνωτη βουλιμία για θεμιτό και αθέμιτο κέρδος, σώρευε πλούτο, πάνω στον πλούτο, εν πολλοίς ανώφελο, και καλλιέργησε ένα ακόρεστο πνεύμα καταναλωτισμού χωρίς την αντιρρόπηση αυτού του καταναλωτισμού από την παραγωγικότητα.
Ήλθε, τέλος, νομοτελειακά, μέσα από τη διαφθορά, τη διασπάθιση και την κλοπή του δημόσιου χρήματος, η οποία ενδημούσε και ενδημεί σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας διοίκησης και σε όλη την κρατική διάρθρωση, μια διάρθρωση που αρχίζει από το πολιτικό προσωπικό και τελειώνει στο τελευταίο όργανο της δημόσιας διοίκησης.
Η αμβλυμμένη ηθική συνείδηση κυριάρχησε σε μεγάλη μερίδα των ηγέτιδων δυνάμεων (πολιτικών, πνευματικών, οικονομικών), χαλάρωσαν οι ηθικές αντιστάσεις με συνέπεια να ακολουθήσει μια προϊούσα ηθική κρίση της οποίας επακόλουθο ήταν η πολιτική και κοινωνική κρίση. Και το επόμενο στάδιο, αν η οικονομική κρίση δεν ανασχεθεί -το έχουμε τονίσει και άλλοτε- θα είναι η εθνική κρίση.
Όταν ως μέλος του Κοινοβουλίου, την εποχή του εκσυγχρονισμού, έκανα σειρά ερωτήσεων για το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, επικρίθηκα. Και όταν την ίδια περίοδο επίσης ζητούσα με σειρά ερωτήσεων να μηδενισθούν ή να περιοριστούν κατά περίπτωση οι περιττές, αλόγιστες, ανώφελες και προκλητικές δαπάνες, (ενδεικτικά οι πάσης φύσεως δεξιώσεις, όλων των βαθμίδων και φορέων, υπουργείων, δημοσίων οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης κλπ), λοιδορήθηκα.
Εάν οι κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης, ιδιαίτερα οι τελευταίες (εκσυγχρονιστικές και συντηρητικές) είχαν περιορίσει τις περιττές, τις πολυτελείς, τις άσκοπες και ανωφελείς σπατάλες στο 50%, αν είχαν καταπολεμήσει τα φαινόμενα της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής στο αντίστοιχο ποσοστό, σήμερα δεν θα υπήρχε ούτε ένας έλληνας φτωχός. Ούτε ένας.
Ακούστηκε από τον κ. Πρόεδρο της Βουλής, και είναι προς τιμήν του, η ανάγκη εθελοντικής συνεισφοράς παντός βουλομένου σε ειδικό λογαριασμό, το όποιο ποσό ο καθένας επιθυμεί, προς αντιμετώπιση του δημοσίου χρέους. Σωστή σκέψη. Εμείς θα προσθέταμε την εθελοντική ανάληψη των διοικητικών ευθυνών στους δημόσιους φορείς, τους οργανισμούς κλπ. Εννοούμε στις πολιτικές θέσεις να τοποθετούνται έλληνες πολίτες άνευ αποδοχών Ανιδιοτελώς.
Σε συνάντηση που είχα στα μέσα του περασμένου Οκτώβρη με κυβερνητικό παράγοντα, του έκανα την εν λόγω πρόταση. Του πρότεινα δηλαδή να στελεχώνουν όλες τις πολιτικές θέσεις με στελέχη τα οποία να συνδυάζουν εμπειρία, ικανότητα και εντιμότητα και να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους ανιδιοτελώς. Δεν αντιλαμβάνομαι πρόσθεσα, γιατί Έλληνες πολίτες που έχουν ίδιους πόρους -και υπάρχουν πολλοί οι οποίοι διαθέτουν ίδιους πόρους βιοπορισμού- δεν θα αποδέχονταν την τιμή και την ευθύνη στις κρίσιμες αυτές στιγμές που περνάει ο τόπος, που ο λαός υποφέρει να υπηρετήσουν από επίζηλες θέσεις διοίκησης τα συμφέροντα της Πατρίδας.
Διέκρινα δυσφορία στον συνομιλητή μου γιατί αυτό που του πρότεινα ήταν προφανές ότι «χαλούσε την πιάτσα». Και όμως η εθελοντική αυτή προσφορά θα περιόριζε τις δημόσιες δαπάνες σε σημαντικό ποσοστό.
Φαίνεται ότι δεν συνειδητοποιούμε όλοι μας την κρισιμότητα των περιστάσεων και δεν αντιλαμβανόμαστε τους κινδύνους που απειλούν την κοινωνική συνοχή, αλλά και το μέλλον του τόπου. Οι μεγάλοι εθνικοί κίνδυνοι είναι μπροστά μας. Έρχονται. Το αντιλαμβάνονται οι πολιτικοί μας ηγέτες;
Συνειρμικά, έρχεται στο νου μου το περιστατικό του Λουκά Νοταρά μετά την «άλωση» της Πόλης ο Λουκάς Νοταράς πρόσφερε στον Πορθητή όλο τον πλούτο του προκειμένου να απελευθερώσει ο Σουλτάνος τα δυο του παιδιά. Πήρε όμως από τον κατακτητή την απάντηση η οποία στη συνείδησή μου βαραίνει ως εθνική ντροπή. Η απάντηση ήταν η εξής περίπου: Πάρε τα φλουριά σου και φύγε. Αν τα είχες διαθέσει για την πατρίδα σου, θα είχες σώσει και την πατρίδα σου και τα παιδιά σου. Τώρα είναι αργά.
Αυτό οφείλουν να το γνωρίζουν όλοι οι έλληνες. Και όσοι νομίζουν ότι η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, είναι μακριά νυχτωμένοι.
                                                                                                                Παναγιώτης Κρητικός

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ηλία Μακρή
Το κλίκ της ημέρας
του Ηλία Μακρή
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα