Εκλογικός σουρεαλισμός και τοπικό αλαλούμ

Αυτή η ανακατωσούρα με τις αναπάντεχες προσωπικές συνυπάρξεις και συνθέσεις θέσεων και αντιθέσεων που παρατηρείται το τελευταίο καιρό, μη εξαιρουμένης...
Σάββατο, 30 Οκτώβριος 2010 03:00 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Αυτή η ανακατωσούρα με τις αναπάντεχες προσωπικές συνυπάρξεις και συνθέσεις θέσεων και αντιθέσεων που παρατηρείται το τελευταίο καιρό, μη εξαιρουμένης της Λακωνίας, σε σχέση με τη συγκρότηση των συνδυασμών για τις αυτοδιοικητικές εκλογές της 7ης προσεχούς Νοεμβρίου, θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως αυτοδιοικητικός σουρεαλισμός.
Αν πραγματικά οι αυτοδιοικητικοί υποψήφιοι είχαν αφήσει κατά μέρος τις κομματικές τους ταυτότητες και είχαν έστω πλησιάσει στα ιδεατά όρια των προγραμματικών σε τοπικό επίπεδο συγκλίσεων και συνεργασιών, τότε πραγματικά θα επρόκειτο για ιστορική κατάκτηση.
Τότε θα μιλούσαμε για πολιτική αυτοδιοικητική υπέρβαση, που θα έδινε ριζοσπαστικές προοπτικές επίλυσης των χρόνιων προβλημάτων των τοπικών κοινωνιών. Ίσως ακόμη και να μιλούσαμε για πολιτισμική επανάσταση.
Αν πάλι όμοια, οι τοπικές κοινωνίες κατάφερναν να απαλλαγούν από τις στενά κομματικές αγκυλώσεις και τις συναφείς παθογένειες, που από παλιά ταλανίζουν την τοπική αυτοδιοίκηση, ή και αν ακόμη ο κομματισμός ήταν έστω περισσότερο «διακριτικός» στις αμφίδρομες τοπικές σχέσεις του, τότε θα μπορούσαμε ίσως να μιλάμε για ανεξάρτητη τοπική αυτοδιοίκηση χωρίς διαπλοκές και εξαρτήσεις, ταγμένη αποκλειστικά στην εκπλήρωση του προορισμού της.
Δυστυχώς όμως και παρά τις ελάχιστες εξαιρέσεις ή και τις υπερβατικές απόπειρες κάποιων άλλων λίγων από το χώρο της αυτοδιοίκησης, η ιστορία που αυταρέσκεται να επαναλαμβάνεται, με εξαίρεση το πρόγραμμα «Καλλικράτης» δεν θα έχει να προσθέσει τίποτ’ άλλο το καινούργιο στις δέλτους του μέλλοντός της για τις προκείμενες εκλογές. Απλά, για μια φορά ακόμη θα αρκεστεί να αντιγράψει και μάλιστα με περισσή θυμηδία τα προηγούμενα όμοια και θα ησυχάσει μέχρι τις επόμενες εκλογές, εκτός και αν μέχρι τότε συμβεί κάτι καινούργιο και ταπεινώσει την αυταρέσκειά της.
Έτσι, το βράδυ των εκλογών της 7ης Νοεμβρίου, θα συμβεί και εδώ ότι και σε όλη τη χώρα. Θα επαναληφθούν τα ίδια που είχαν συμβεί στο παρελθόν. Κάποια πολιτικά κόμματα θα πανηγυρίζουν και μαζί τους θα πανηγυρίζουν και οι εκλεγόμενοι και μάλιστα οι περισσότεροι απ’ αυτούς για τους δικούς τους ξεχωριστά λόγους. Όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί θα κάνουν δηλώσεις στα ΜΜΕ σχετικές με την κομματική τους επιτυχία ή μη. Παράλληλα δε και ενώ θα συμβαίνουν όλα αυτά, στους δέκτες της τηλεόρασης ο χάρτης της χώρας θα χρωματίζεται κατά περιοχές με τα διαφορετικά κομματικά χρώματα.
Μάλιστα αν τύχει και το διακριτικό χρώμα του κυβερνώντος κόμματος υστερήσει σε σχέση με εκείνα των άλλων κομμάτων, τούτο κατά παμπάλαιη συνήθεια αλλά και σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις των ηγετών της πολιτικής αντιπολίτευσης θα σημάνει και καταδίκη της κυβερνητικής πολιτικής, που τούτο και παρά το ότι η χώρα διανύει μια κρίσιμη περίοδο, είναι ο μοναδικός στόχος της αντιπολίτευσης.
Δηλαδή θα σημάνει νίκη του κατά τους τελευταίους μήνες καλλιεργούμενου, από δήθεν ειδικούς αλλά και από άλλους επιεικώς άσχετους, άκρατου λαϊκισμού.
Θα σημάνει δικαίωση της μίζερης αντιπολιτευτικής πρακτικής.
Και συνακόλουθα θα σημάνει επιβράβευση της διαφθοράς, της κολάσιμης διαπλοκής, της ανικανότητας, της κακομοιριάς και του μηδενισμού, που κάποιοι είτε σκόπιμα, είτε από βλακεία, έχουν αναγάγει σε εθνικά προτερήματα.
Όσο όμως συνηθισμένα και αναμενόμενα μπορεί δυστυχώς να είναι τα πιο πάνω τόσο για τη τοπική αυτοδιοίκηση όσο και για τη χώρα, στη Λακωνία τα αυτοδιοικητικά πράγματα έχουν πάρει μια επιπρόσθετη διάσταση. Έχουν τόσο περιπλεχτεί σε μια πραγματικά αλαλούμ κατάσταση, που όμοιά της σε τέτοια βαθμό δεν έχει προϋπάρξει.
Συγκεκριμένα πρόκειται για μια κατάσταση που μπορεί να χαρακτηριστεί πολιτικά επώδυνη αλλά και κομματικά κωμικοτραγική για μια μεγάλη κατηγορία πολιτών που πρόσκεινται ή είναι μέλη του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι βρίσκονται σε μια μετέωρη θέση προβληματισμού και κριτική στάση αναμονής. Πικραμένοι από την αδυναμία του κυβερνώντος κόμματος να συμμετάσχει συγκροτημένα στις εκλογές μέσα από ανεξάρτητους συνδυασμούς, όπως αρχικά επιχειρήθηκε να γίνει σε όλους τους δήμους του νομού και ναυάγησε στη συνέχεια.
Αποτέλεσμα της ποιο πάνω αδυναμίας του ΠΑΣΟΚ να συμπαραταχτεί ή να παραταχθεί για τη μάχη των αυτοδιοικητικών εκλογών στο νομό Λακωνίας, υπήρξε το φυλλορόημα των φίλων και μελών του προς άλλους συνδυασμούς και συνακόλουθα το γνωστό υπό εξέλιξη φαινόμενο του δούναι και λαβείν, κοινώς «αλισβερίσι», σε σχέση με τους πολιτικά «χαμένους» ψήφους, για τους οποίους ψήφους όμως και παρά τη πικρία ας μην πάει χαμένη και η ευχή? τουλάχιστον ας αποδειχθούν επωφελείς αυτοδιοικητικά.
Κατόπιν όλων των ποιο πάνω η περιέργεια είναι αυτονόητη. Το βράδυ της 7ης Νοεμβρίου, στη Λακωνία για ποιους θα πανηγυρίζει η πολιτική αντιπολίτευση; Και ποιοι θα πανηγυρίζουν υπέρ της;
Σημείωση: Η λέξη αλαλούμ κατά μια εκδοχή έχει αραβική προέλευση. Ενώ η λέξη σουρεαλισμός γαλλική. Πάντως αμφότερες έστω και κατά επιτρεπτή παράφραση, εννοιολογικά είναι περισσότερο συμβατές τόσο με τα όσα συμβαίνουν στο χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης γενικά, όσο και με εκείνα που συμβαίνουν στο χώρο της Λακωνίας ειδικά.
Παναγιώτης Κομνηνός

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Σπανός Γεώργιος