Η όρνιθα του Στάλιν κι άλλα τινα συναφή

Τρίτη, 27 Σεπτέμβριος 2022 15:43 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Γράφει ο Αθ. Στρίκος
Πρέπει να είναι πολύ άρρωστα, χαλασμένα τα μυαλά των πολιτικών – εξουσιαστών όλων των αποχρώσεων που αποτελούν την ίδια συνομοταξία. Από τη μια να εμφανίζονται ότι ενδιαφέρονται για το λαό, κόπτονται για τα δίκαια του λαού, κι από την άλλη να τον χτυπούν ανηλεώς. Αντί πολλών ένα μόνο παράδειγμα αρκεί, ο ΕΝΦΙΑ. Που όταν τον επέβαλαν, όλοι τους λέγανε ότι είναι «άδικος φόρος», ότι «δεν διορθώνεται αλλά καταργείται» έλεγε ο άλλος της «πρώτη φορά αριστεράς» κυβέρνησης και του «ηθικού πλεονεκτήματος». Και σαν ήρθε στα πράγματα κι έγινε κυβερνήτης όχι μόνο δεν τον κατάργησε αλλά τον αύξησε.

Όμως αυτά ανάγονται στο παρελθόν. Ξέρουμε δα ότι όλοι αυτοί έχουν κάνει την παλιανθρωπιά τους επιστήμη προκειμένου να υποδουλωθεί ή μάλλον να αυτουποδοϋλωθεί ο λαός. Και για το σκοπό αυτό εφαρμόζουν συνεχή προγράμματα τρόμου ή εξαπάτησής του αλληλοδιαδόχως ή ανάμικτα, ελληνιστί κοκτέιλ. Ας έρθουμε λοιπόν στο σήμερα και σε πρόσφατο γεγονός. Τί διατυμπανίζει απ’ όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, όπως τα λένε, η κυβέρνηση; «Φτηνό νοίκι», «κατοικίες νέων ζευγαριών», «με έξοδα του κράτους κι όχι δικά σας», «διευρύνεται το πρόγραμμα φτηνή στέγη», «κοινωνική στέγη», «άτοκα στεγαστικά», «πρόγραμμα εστία», «εξοικονομώ - ανακαινίζω», «ανακαινίζω - ενοικιάζω», «επενδύσεις ανακαίνισης» κλπ, κλπ. Τί λένε οι άθλιοι! Και την ίδια στιγμή πληρώνουν στο κράτος νοίκι, ΕΝΦΙΑ τον λένε, όσοι ούτε με δάνειο έφτιαξαν σπίτι, αλλά με δικά τους λεφτά για να κατοικήσουν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους στη δική τους πρώτη κατοικία.

Έχω ένα σπίτι σε χωριό της Γορτυνίας σε 1050 υψόμετρο – που τη χαρακτήρισαν τη Γορτυνία πεδινή περιοχή για να υπάρξει και ανάλογη φορολογία ζώνης, κι αν λάχει για να φορολογήσουν μπορεί να τη χαρακτηρίσουν και παραθαλάσσια – πενήντα (50) τετραγωνικών με κατώι και υπερυψωμένο κάπως ισόγειο, όπως όλα σχεδόν τα παλαιά χωριατόσπιτα. Μισό η αφεντιά μου και μισό ο γιός μου που μας κληροδότησε ο πατέρας μου και παππούλης τού γιού μου.

Το σπίτι αυτό έγινε το 1904 – είναι σκαλισμένη η χρονολογία στο αγκωνάρι του. Δεν το έφτιαξε ούτε ο γιός μου, ούτε εγώ, ούτε ο παππούς του γιού μου, αλλά ο προπάππους του, ο δικός μου παππούς, ο πατέρας του πατέρα μου. Που είχε πάρει μέρος στους πολέμους 1912-13, μπήκε εύζωνας στη Θεσσαλονίκη, ήταν στην κατάληψη των Ιωαννίνων το Φλεβάρη του 1913 και απολύθηκε μετά από 46 μήνες στρατιώτης, γιατί η γιαγιά μου έκανε το πέμπτο τους παιδί. (Ένας πρώτος ξάδερφος τού παππούλη μου, με ίδιο σπίτι, έκανε εννέα (9) χρόνια στρατιώτης. Από το 1913 απολύθηκε το 1922 μετά τη Μικρασιατική καταστροφή). Αυτό λοιπόν το σπίτι και πολλά άλλα παρόμοια στα χωριά της Γορτυνίας κι όλης της Ελλάδος που ρημάζουν άδεια όστρακα, πληρώνει νοίκι (ΕΝΦΙΑ), από τότε που επέβαλαν το κρατικό αυτό χαράτσι μια δωδεκαετία τώρα, τον «άδικο φόρο», αντί να το επιδοτούν για να στέκει εκεί μάρτυρας της ιστορίας, λέγοντας πως οι δικοί τους φόροι δεν είναι φόροι αλλά αλληλεγγύη.

Και τώρα «διευρύνεται το πρόγραμμα για φτηνή στέγη». Δεν μπορώ λοιπόν να μην φωνάξω: Γιατί, άθλιοι, δεν καταργείτε πρώτα το κρατικό αυτό χαράτσι (ΕΝΦΙΑ), τη στιγμή μάλιστα που έχουμε μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης της οικονομίας που ούτε εσείς περιμένατε, καθώς λέτε, αντί να μιλάτε για φτηνά δάνεια για πρώτη κατοικία;

Ή έβαλαν, λένε, διατίμηση ή άλλως ανωτάτη τιμή, ελληνιστί πλαφόν στα καυσόξυλα. Και το ερώτημα: Αν ενδιαφέρονται πράγματι για τον λαό γιατί δεν βάζουν ανωτάτη τιμή στο ρεύμα ή στο πετρέλαιο θέρμανσης; Τα καυσόξυλα τους μάραναν και το διατυμπανίζουν απ’ το πρωί ως το βράδυ; Και είναι τούτο μέριμνα κράτους υπέρ οικογενειών; Αλλά θα φορολογήσουν λένε τα υπερκέρδη (ακούστε όρος υπερκέρδος αντί αισχροκέρδεια). Τί εφευρίσκουν οι άτιμοι! Γιατί τί θα πει υπερκέρδος; Έχουμε κόστος προϊόντος γενικώς με τα έξοδα μεταφοράς και ποσοστό κέρδους χοντρεμπόρου και λιανοπωλητή αναλόγως 10%, 12%, 15%, 20%. Κι από κει και πάνω αν παραβιαστεί, λίγο ή πολύ δεν έχει σημασία, είναι αισχροκέρδεια.  

Όχι, μας λένε, είναι υπερκέρδος. Και πόσο, παιδιά, είναι το υπερκέρδος; 50%, 100%, 500%, 1000%, 2000% πόσο; Κανείς δεν μας απαντάει. Ούτε πόσα υπερκέρδη αποκόμισε κάθε πάροχος (ολιγάρχης) τον τελευταίο χρόνο. Πόσο φορολογήθηκαν, αν φορολογήθηκαν και από ποιά οικονομική εφορία. Αποτέλεσμα: καταστροφή των μη προνομιούχων Ελλήνων. Κι αυτό να είναι «πολιτική με κοινωνικές ευαισθησίες», σύμφωνα με δικές τους εξαγγελίες κι αναφορές.

Αντί λοιπόν να πατάξουν την αισχροκέρδεια των εταιριών, παρόχων όπως τους λένε που οι ίδιοι εξέθρεψαν – ως και τη ΔΕΗ την ονομάζουν ακόμα δημοσία αφού φρόντισαν να την χρεοκοπήσουν και να την πουλήσουν – τί κάνουν; Φορολογούν τον κόσμο για να του δώσουν ψίχουλα από δικά του λεφτά υπό μορφήν επιδομάτων για να τον έχουν μαζί τους. Πράγμα που θυμίζει την ιστορία με την κότα του Στάλιν. Στον Στάλιν τόλμησαν και είπαν μια ημέρα οι κομματικοί σύμβουλοι ότι ο λαός στενάζει, πεινάει και παραπονιέται για τα σκληρά μέτρα εις βάρος του και μπορεί να εκραγεί. Τότε ο Στάλιν τους είπε να του φέρουν μιαν όρνιθα που αφού την πήρε στην αγκαλιά του άρχισε σιγά σιγά να την ξεπουπουλιάζει. Η κότα βέβαια κάθε φορά που της έβγαζε πούπουλα, ιδιαίτερα τα σκληρά απ’ τα φτερά της, έκραζε, αλλά ο Στάλιν συνέχιζε μέχρι που τη μάδησε εντελώς. Τότε διέταξε να του φέρουν μια πλοχεριά (όσο χωράει η παλάμη του ενός χεριού) σιτάρι. Αφού άφησε κάτω την ολομάδιστη κότα άρχισε να προχωρεί ρίχνοντας πίσω του σπυριά σιτάρι. Η κότα τον ακολούθησε τσιμπολογώντας τα σπυριά. Βλέπετε λοιπόν, τους είπε τότε ο Στάλιν, εγώ την ξεπουπούλιασα, τη μάδησα κυριολεκτικά, αυτή όμως με λίγα σποράκια με ακολουθεί. Μην ανησυχείτε λοιπόν.

Έτσι κι αυτοί τώρα. Δίνουν ψίχουλα στον κόσμο από δικά του λεφτά κι από τη φορολογία του υπό μορφήν επιδομάτων αφήνοντας τους ολιγάρχες ασύδοτους δηλαδή τους εαυτούς τους κυριάρχους τού συστήματος. Και για όλα τούτα φταίει ο πόλεμος στην Ουκρανία. Και όλα είναι «μέριμνα του κράτους υπέρ των οικογενειών».

Και για να επανέλθουμε στον ΕΝΦΙΑ που αν δεν πληρώσεις το χαράτσι για το δικό σου σπίτι που έγινε το 1904 πριν ή μετά, σου παίρνει το κράτος ολόκληρο το σπίτι στο χωριό ή στην πόλη αφού δεν μπορείς να το συντηρήσεις απ’ τους λογαριασμούς, τους φόρους, τα τεκμήρια, τον τερατώδη ΕΝΦΙΑ που κάνει τα παιδιά να αποποιούνται την κληρονομιά των γονέων και ταυτόχρονα του λένε «δίπλα στον πολίτη». Και 4,5 εκατομ. Έλληνες χρωστούν στην εφορία και η χώρα στους δανειστές χρωστάει 400 δις. εκατομ. Και ενόψει των πλειστηριασμών τα κοράκια τροχίζουν τα νύχια τους. Κατά τα λοιπά η οικονομία είναι ανθηρή.   

Άμοιρε, Έλληνα, τί δούλεμα σου κάνουν! Τί διωγμούς υφίστασαι και δεν παίρνεις χαμπάρι. Διώκουν συστηματικά την πρώτη κατοικία με πολλούς τρόπους και μας μετασχηματίζουν από νοικοκυραίους στα σπίτια μας άνευ ουδεμίας κατοικίας. Για να μας πουν ότι «διευρύνουν το πρόγραμμα για φτηνή στέγη» και «κοινωνική στέγη» από τη μια ενώ από την άλλη «όποιος δεν προσαρμόζεται πεθαίνει», μας προειδοποιούν σαν τον Δαρβίνο στην «καταγωγή των ειδών». Και βάζουν στα καυσόξυλα πλαφόν. Κατά τα λοιπά «δίπλα στον πολίτη».

Κλείνω για σήμερα λέγοντας ότι είμαστε εντελώς τρελοί. Για το πόσο λίγο είναι το μυαλό των ανθρώπων, που έφτιαξε ισόβιους δικτάτορες που αυτοί μας μαστιγώνουν κι εμείς υπομένουμε, «προσαρμοζόμαστε για να μην πεθάνουμε». Και θα ξαναγίνουν εκλογές και θα πάει ο κόσμος να ψηφίσει αυτούς τους δολιοπλόκους. (Δόλιος = πανούργος, ύπουλος, απατεώνας). Υπάρχουν άνθρωποι σκεπτόμενοι, φιλοσοφημένοι, που έχουν αγωνιστεί μια ζωή, έχουν φτιάξει σπίτια, πάντρεψαν παιδιά, χάσανε παιδιά και θα πάνε να ψηφίσουν πάλι αυτούς τους αλήτες που τους κοροϊδεύουν φανερά. Άνθρωποι που φανατίζονται. Που αυτοί οι πολιτικοί τους έχουν υποστηρικτές. Να θαυμάσεις κάτι ή κάποιον που έκανε κάτι και αξίζει ναι, αλλά αυτό το αληταριάτο; Είμαστε ή όχι τρελοί;

Υστερόγραφο Ι. Δέκα μέρες ασταμάτητα περιγραφές και αναλύσεις για τη βασίλισσα. Πόσες χιλιάδες διαμάντια είχε και ζαφείρια και σμαράγδια και ρουμπίνια, ματαιοδοξίες, βλακείες. Πόσοι εστεμμένοι, αρχηγοί κρατών, πρόεδροι πήγαν στην κηδεία, που την παρακολούθησαν 4,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι σ’ όλον τον κόσμο. Και παραμυθιάζουμε τον πλανήτη και λησμονούμε τα καθημερινά μας προβλήματα. Και πάνω απ’ τα κεφάλια μας χίλιοι δεσπότες, γιατί δεν μπορούμε να ομονοήσουμε να διοικηθούμε. Να ζήσουμε ελεύθεροι δίχως κεχαγιάδες.
Το όλο θέμα για τη βασίλισσα καλύτερα απ’ όλους, μου φαίνεται, τό ’πιασε ο γελοιογράφος. Με αγγελάκια γελοιογραφία πάνω στα σύννεφα στη σειρά, μπροστά αψίδα έτοιμη και λεζάντα: Τα αγγελάκια στην ουρά για να υποδεχτούν την Ελισάβετ. Και στον ουρανό βασίλισσα και θεά, αψίδες, λοφία, θύσανοι και μεγαλεία. (Λ.Τ 21/9).

ΙΙ. Ξέρω και μια κυρία που κάθε μέρα δίνει φαγιά στις γάτες κι όπου πάει την ακολουθεί ένα τσούρμο. Τι κάνεις; τη ρώτησα. Να, μου είπε, για πολλοστή φορά. Φροντίζω τα αδέσποτα. Ξαναρώτησα τι θα πει αδέσποτο και σάστισε. Να σου πω λοιπόν εγώ της είπα. Αδέσποτο είναι εκείνο που δεν έχει αφεντικό, που είναι ελεύθερο. Που δεν το σέρνει με το λουρί, δεν του λέει πότε θα βγει βόλτα, πού και πότε θα αποπατήσει, δεν έχει αφεντικό στο κεφάλι του. Εμείς είμαστε πιο καλά που έχουμε από πάνω μας χίλιους εξουσιαστές; Και τί λέξη πήγαμε και βρήκαμε. Αδέσποτο. Της κακοφάνηκε.

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Linardi Anastasia
Koutsoviti