Ο Κ. Καζάκος «κέρδισε» την τέχνη και τον άνθρωπο

Αναμνήσεις-εντυπώσεις από μία συνάντηση στη Μονεμβασιά

Πέμπτη, 15 Σεπτέμβριος 2022 12:39 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Έπεσε η «αυλαία» για έναν ακόμα από τους τελευταίους σπουδαίους τού ελληνικού θεάτρου. Ο Κώστας Καζάκος, ο πληθωρικός ηθοποιός που έγραψε τη δική του ιστορία στο σανίδι και τον κινηματογράφο για σχεδόν 70 χρόνια, απεβίωσε την Τρίτη 13/9 σε ηλικία 87 ετών, μετά από νοσηλεία 1,5 μήνα λόγω προβλήματος υγείας.

Πριν από 5,5 περίπου χρόνια, στις 26 Φεβρουαρίου του 2017, οι συνθήκες το έφεραν έτσι ώστε να βρεθώ στη Μονεμβασιά για τη δημοσιογραφική κάλυψη της «Βενετσιάνικης Περατζάδας», του αποκριάτικου δρώμενου στα γραφικά σοκάκια της καστροπολιτείας που άφησε εποχή. Παρών ήταν και ο Κώστας Καζάκος, ο οποίος τότε διατελούσε διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, που διαδραμάτισε κομβικό ρόλο στη διοργάνωση της «περατζάδας» καθώς παραχώρησε τα κοστούμια των πρωταγωνιστών.

Τον συναντήσαμε με τον Γιάννη Σούχη (κάμερα) έξω από ένα καφέ του κάστρου. Συστηθήκαμε και δέχθηκε μετά χαράς να παραχωρήσει μια μικρή συνέντευξη. Το άγχος, η νευρικότητα και η αμηχανία μου στα ύψη, καθώς βρέθηκα δίπλα (στην κυριολεξία) σε μια εμβληματική φυσιογνωμία της καλλιτεχνικής ιστορίας στη χώρα μας. Όμως από τα πρώτα δευτερόλεπτα, η «τοξικότητα» των συναισθημάτων «έσβησε» μεμιάς. Φρόντισε ο Κ. Καζάκος γι’ αυτό. Απλός, προσηνής, ακομπλεξάριστος και σεμνός (όλα σε υπερθετικό βαθμό), με έκανε να νιώσω πως είχα μια καθημερινή κουβέντα με κάποιο προσφιλές πρόσωπο, ένα άτομο που σέβομαι. Άλλα ήταν ένα «ιερό τέρας» του ελληνικού θεάτρου, ο πρωταγωνιστής, ο άνθρωπος που άνοιξε εκατοντάδες αυλαίες και στάθηκε με τη επιβλητική του παρουσία μπροστά στις σκηνοθετικές κλακέτες και τις κάμερες. Χωρίς ίχνος βεντετισμού κάθισε δίπλα μου σε ένα πεζούλι, με άκουσε και με αντιμετώπισε με υποδειγματική στάση, ως έναν νεαρό ρεπόρτερ που για πρώτη φορά έβλεπε στη ζωή του.

kostas kazakos

Μίλησε για τα αποκριάτικα δρώμενα στην καστροπολιτεία της Μονεμβασιάς, το έργο του στο ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, τις κινηματογραφικές και θεατρικές παραγωγές στην Ελλάδα της κρίσης, αλλά και την παρουσία του ιδίου ως «Οιδίπους Τύραννος», εκείνο το καλοκαίρι (2017) στην Αρχαία Επίδαυρο.

Δεν αρνήθηκε να απαντήσει σε καμία ερώτηση, καταθέτοντας  τη δική του «αλήθεια», όπως -διαβάζω- έπραττε πάντα. Αισθάνθηκα, στη διάρκεια της συνέντευξης, πως ο λόγος του «έκρυβε» συμβουλές αγάπης από έναν πατέρα ή παππού…

Παράδειγμα προς μίμηση για τους νέους καλλιτέχνες, πρότυπο «καθαρής» προσωπικότητας για τον καθένα από εμάς με τη στάση ζωής του. Εκτός από την υποκριτική τέχνη, που υπηρέτησε με πάθος και ζήλο, χαραγμένοι θα μείνουν οι κοινωνικοί αγώνες που έδινε ως βαθιά πολιτικοποιημένο άτομο, έχοντας θητεύσει βουλευτής Επικρατείας με το ΚΚΕ στις εκλογές του 2007 και του 2009.

Το πέρασμα στην αιωνιότητα, ας γίνει μέσα από το «φωτεινό» μονοπάτι που πάντα αποζητούσες, Κ. Καζάκο. Καλή αντάμωση με την Τζένη σου, στο «παλκοσένικο» του ουρανού…


Παρατίθενται αποσπάσματα από τη συνέντευξη του Κ. Καζάκου στον «ΛΤ», που δημοσιεύτηκε στις 4 Μαρτίου 2017:

- Κύριε Καζάκο, ποιος καλός άνεμος σάς έφερε ως τη Μονεμβασιά;
Ο ίδιος άνεμος που σας έφερε και εσάς. Με πολύ μεγάλη χαρά αποδέχθηκα την πρόσκληση αυτές τις ημέρες. Εδώ, γίνεται μια «έκρηξη» πολιτισμού που τόσο την έχει ανάγκη ο κόσμος, τώρα στη «σκοτεινή» εποχή που περνάμε. Έχει ανάγκη τον πολιτισμό ο κόσμος και βλέπετε ότι παράγεται από τον ίδιο τον λαό. Αυτά τα δρώμενα «ξυπνούν» την εποχή της Αναγέννησης, μέσα από μουσικές και κουστούμια. Κάνουν μια ωραία, καταπληκτική και συγκινητική χορογραφημένη παράσταση μέσα στα καλντερίμια του κάστρου. Το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας βοήθησε τον Σύλλογο Γυναικών Μονεμβασιάς οι «Μονεμβασιώτισσες» με την παραχώρηση κοστουμιών. Εγώ προσωπικά, έχω παλαιούς δεσμούς με τη Μονεμβασιά, καθώς έχω πάρει μέρος σε εκδηλώσεις για τις επετείους του Ρίτσου. Οι άνθρωποι που ζουν εδώ είναι υψηλής ποιότητας και πρέπει να ενισχύουμε αυτές τις δυνατότητες του τόπου με κάθε τρόπο. Ήταν και μια ευκαιρία να έρθει και η οικογένεια μου, να γνωρίσει τη παλαιά πολιτεία του κάστρου της Μονεμβασιάς.

306640946 10226230477882514 8775775653257435084 n

……………

- Στην εποχή της κοινωνικής οικονομικής και κρίσης ηθικών αξιών, ποια είναι η γνώμη σας για τις παραγωγές στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση;
Το θέατρο κάνει διαφορετική δουλειά από το θέατρο, ενώ ο κινηματογράφος είναι η «βαριά βιομηχανία», ο οποίος θέλει πολλά λεφτά. Από μέρους των σκηνοθετών, γίνεται μεγάλη προσπάθεια για να φτιάξουν μια ταινία και «τρελαίνονται» μέχρι να την τελειώσουν και μετά για πολλά χρόνια να ξεχρεώσουν τα χρέη τους. Έτσι δεν γίνεται η δουλειά. Παρουσιάζονται όμως δείγματα πολύτιμα καλλιτεχνικού κινηματογράφου. Το θέατρο είναι άλλη υπόθεση, έχει μεγάλη παράδοση στον τόπο μας. Γίνονται σπουδαίες παραστάσεις, αγωνίζονται οι ηθοποιοί και ο κόσμος του θεάτρου γενικότερα, να μπορέσουν να «ανεβάσουν» κάπως την ποιότητα της δουλειάς. Γιατί, όπως διαπιστώνετε, όσο πιο άσχημη η εποχή και όσο πιο μεγάλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει  ο κόσμος, τόσο πιο πολύ αναζητά την ποιότητα. Είναι καταφύγιο η ποιότητα, είναι αναγκαία. Γι’ αυτό επιλέγουν τις καλές παραστάσεις, οι οποίες συντηρούνται από τον κόσμο, καθώς τα οικονομικά είναι σε άθλια κατάσταση, δηλαδή υπάρχει πολύς κόσμος του Θεάτρου που δουλεύει σε συνθήκες «σκλαβιάς», «δουλείας», απλήρωτοι, χωρίς συμβάσεις. Το ΔΗΠΕΘΕ της Πάτρας είναι ο μόνος φορέας που έχει υπογράψει σύμβαση με το ΣΕΗ(Σύλλογο Ελλήνων Ηθοποιών) και είναι αξιοπρεπείς οι συνθήκες διαβίωσης των ηθοποιών. Βέβαια κι αυτό έχει τις δυσκολίες του, γιατί τα οικονομικά είναι περιορισμένα και παλεύουμε να «χτίσουμε» τις παραστάσεις με τρόπο, ώστε να εκτελούμε τη σύμβαση και να επιτελούμε τις υποχρεώσεις μας απέναντι στον κόσμο που θα εργαστεί, αλλά να μπορέσουμε να κάνουμε και παραγωγές για παραστάσεις.

…………….

- Μπορεί να συγκριθεί η παλαιότερη εποχή του ελληνικού κινηματογράφου με τη σημερινή;
Αυτό είναι μεγάλο ζήτημα, δεν μπορούμε να το εξαντλήσουμε τώρα, επιγραμματικά θέλω να πω τώρα ότι θέλει πολύ προσοχή: Μην λέμε ότι ο παλαιός εμπορικός κινηματογράφος ήταν κάτι εξαιρετικό, κι ας το βλέπει ο κόσμος ακόμη. Πρέπει να περάσει από το μυαλό μας ότι αυτό δείχνει και τη χρόνια στέρηση της ελληνικής κοινωνίας, η οποία «τρέφεται» ακόμα με τα ίδια και τα ίδια. Καλό είναι να μην ωραιοποιούμε τα πράγματα και λέμε τώρα ότι ήταν σπουδαίος ο κινηματογράφος. Είναι -βέβαια- δικός μας, βλέπουμε εικόνες του παρελθόντος και μας συγκινεί, βλέπουμε μεγάλους ηθοποιούς, τους μεγάλους κωμικούς και χαίρεται ο κόσμος, διότι πράγματι αυτά είναι κομμάτια για ταινιοθήκη. Αλλά, όλο το «σκουπιδαριό» που είχε παραγάγει ο ελληνικός κινηματογράφος, τα παίζει τώρα η τηλεόραση. Καλό είναι να σκεπτόμαστε και αυτό: Ότι πρέπει το επίπεδο του κόσμου να ανεβεί και να αποκολληθεί από αυτή την προϊστορία, να αναζητήσει καινούργια πράγματα.

- Θα θέλατε να προσθέσετε κάτι ακόμα, κάποιο μήνυμα ενδεχομένως;
Το μήνυμα είναι να δουλέψουμε όλοι, να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας, να βοηθήσουμε τον κόσμο, να αντέξει αυτή τη λαίλαπα που υφίσταται τώρα, αυτή τη καταραμένη εποχή της πείνας, της ανεργίας, της δυστυχίας. Να προσπαθήσουμε -με κάθε τρόπο- ώστε να αφυπνισθεί ο κόσμος και να αναζητήσει λύσεις, να επέμβει και να αλλάξει τη ζωή του υπέρ του και αυτό είναι μεγάλο ζήτημα. Όποιοι έχουν τα «κότσια» και τις δυνάμεις πρέπει να τις διαθέσουν στην υπηρεσία του λαού, γιατί ο λαός μας θέλει στήριξη.


Δείτε όλη τη συνέντευξη στο παρακάτω video

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Linardi Anastasia
Koutsoviti