Το εισιτήριο του θανάτου

Τρίτη, 22 Ιούνιος 2021 17:23 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Οι λέξεις και στα χέρια του μεγαλύτερου ποιητή δεν μπορούν να αποδώσουν την πραγματικότητα, το μέγεθος και την έκτασή της, τις ψυχικές μεταπτώσεις, τα συναισθήματα. Ο λόγος γενικά ωχριά μπροστά σ’ αυτά που νιώθεις στην ψυχή και είναι σαν να πέφτουν κεραυνοί.

18.4.21 ήταν που έβλεπα μια εκπομπή με τίτλο «Ανιχνεύσεις» του δημοσιογράφου Γ. Σαχίνη σε κάποιο δίαυλο του Ηρακλείου Κρήτης. Επανάληψη ήταν της εκπομπής που κάνει ο δημοσιογράφος κάθε Παρασκευή την 21:45 ώρα και θίγει σοβαρά εθνικά και άλλα θέματα. Σ’ αυτήν ο παρουσιαστής και οι καλεσμένοι του μιλούσαν για τις Γερμανικές αποζημιώσεις, τις παντοειδείς βαρβαρότητες των Γερμανών, τις αποφάσεις των γερμανικών κυβερνήσεων παλαιότερα και πρόσφατα, ότι δεν χρωστάνε τίποτα, των ελληνικών δικαστηρίων, τις θέσεις των ελληνικών κυβερνήσεων και τα διάφορα πορίσματα που δεν ενεργοποιήθηκαν ποτέ, αν τελικά το Διεθνές Δίκαιο έχει πέραση ή οι ισχυροί κάνουν ό,τι θέλουν και τόσα άλλα. Οι καλεσμένοι ήσαν όλοι σοβαροί άνθρωποι, κυρίως καθηγητές πανεπιστημίων.

Ένα μέρος μόνο της εκπομπής είδα, γιατί όταν άνοιξα το δέκτη είχε αρκετά προχωρήσει. Σε μια στιγμή όμως άκουσα έναν εκ των συνομιλητών που δεν μπορώ να αμφισβητήσω την αξιοπιστία των λεγομένων του, ότι οι Γερμανοί κατά τη διάρκεια της Κατοχής, όταν μάζευαν τους Εβραίους απ’ την Θεσσαλονίκη, τα Γιάννενα και αλλού και τους πήγαιναν στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως Νταχάου και Άουσβίτς με τα τραίνα για να ακολουθήσουν όσα ανομολόγητα και ασύλληπτα στον ανθρώπινο νου, τους υποχρέωναν να πληρώνουν και το εισιτήριο του τραίνου ο καθένας.   

Τι δεν είχα ακούσει ή διαβάσει για τις γερμανικές βαρβαρότητες, ωμότητες, αγριότητες, θηριωδίες – ό,τι θέλετε βάλτε – κατά τη διάρκεια της Κατοχής στη χώρα μας και αλλού. Πόσα δεν έχουν γραφεί, φοβερά και τρομερά, που κανένας ανθρώπινος νους δεν μπορεί να φανταστεί. Βαρβαρότητες και αγριότητες που μόνον ο άνθρωπος επινοεί, απ’ τις οποίες κατακλύζεται η Ιστορία και δεν λέει να τις σταματήσει. Και από την άλλη ο άνθρωπος προβάλλει ως το δήθεν πολιτισμένο ον, το λογικό πλάσμα, πράγμα που δεν δέχομαι με τίποτα. Ψέματα όλα. Και μιλάμε για πολιτισμό, ειρήνη, φιλία, συναδέλφωση των λαών, δικαιοσύνη και άλλες σαχλαμάρες και σταματημό δεν έχουμε. Και κανένας δεν βγαίνει να ειπεί την αλήθεια καθαρά, σοβαρά, βαρειά, και να τονίσει την υποκρισία και την ψευτιά. Και οι Γερμανοί έχουν την παγκόσμια πατέντα και πρωτοτυπία μέσα στην Ιστορία. Είναι οι μοναδικοί που έφτιαξαν κρεματόρια. Πήγαιναν τους ανθρώπους ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας στα στρατόπεδα μόνο και μόνο γιατί ήσαν Εβραίοι και ανοίγανε τη στρόφιγγα με τα δηλητηριώδη αέρια και πέθαιναν. Και Κύριος οίδε τί πέρασαν μέχρι να φθάσει η στιγμή που ανοίγει η στρόφιγγα. Κι ο θάνατος να είναι γι’ αυτούς λύτρωση. Ευτυχώς υπάρχει θάνατος.

Και μην πει κανείς ότι οι Εβραίοι ήσαν τραπεζίτες, ήλεγχαν δήθεν την παγκόσμια οικονομία, αδυνατούσαν να τους επιβληθούν κι ήθελαν να απαλλαγούν απ’ αυτούς μια για πάντα. Διότι θα μπορούσαν να λάβουν φορολογικά και άλλα μέτρα κατά των τραπεζιτών, των τοκογλύφων και να τους εξοντώσουν οικονομικώς. Ή να τους δικάσουν και να τους καταδικάσουν για τις πράξεις τους.

«Κι αγκομαχούν τα μαύρα τραίνα ομήρους φορτωμένα» να τους πηγαίνουν για τους θαλάμους αερίων και γύρευε γιατί άλλα ανείπωτα και ανομολόγητα, βάρβαρα και ανατριχιαστικά που ποτέ κανείς ως τότε δεν είχε συλλάβει ούτε στο μέλλον φαίνεται να καταρρίπτεται αυτό το ρεκόρ και να βάζουν τους ομήρους να πληρώσουν το εισιτήριο του τραίνου του θανάτου. Ποιός τραγικός ποιητής να περιγράψει, με τί λέξεις και πώς να χαρακτηρίσει το γεγονός! Κι αν το κάνει θα αποδώσει την πραγματικότητα; Και το ακόμα χειρότερο, όπως κατετέθη από τους κατά πάντα αξιόπιστους συνομιλητές της εκπομπής, όταν έγινε γνωστό το γεγονός, οι Γερμανοί είπαν πως είναι πρόθυμοι να επιστρέψουν το αντίτιμο του εισιτηρίου στους κληρονόμους τους. Πράγμα που κατά τη γνώμη μου είναι σαν να εκτελούν τους ανθρώπους δεύτερη φορά, τυμβωρυχία και νεκροσυλία καθαρή και προσβολή της μνήμης των νεκρών κι όχι μόνο εκείνων αλλά και των απογόνων τους στους οποίους θα επιστραφεί το αντίτιμο. Συνεχίζουν δηλαδή την ίδια και χειρότερη βαρβαρότητα οι βάρβαροι των βαρβάρων στο σκοτεινό χάος της ανθρώπινης φύσης.   

Κι αντί η ανθρωπότητα ολόκληρη να απαγορεύει στους Γερμανούς να πηγαίνουν στις άλλες χώρες για διακοπές, οι Γερμανοί πηγαίνουν, οι άλλοι τους δέχονται και συμπεριφέρονται και στα μέρη που κάνουν διακοπές σαν κατακτητές. Και τους δέχονται στη χώρα τους και οι ίδιοι οι Εβραίοι. Και όπως οι καπνοί των κρεματορίων δεν πρόκειται να διαλυθούν ποτέ κι έχουν σπιλώσει για πάντα τον ουρανό της Γερμανίας, έτσι και οι άλλοι λαοί δεν έπρεπε να δέχονται ποτέ στις χώρες τους Γερμανούς για διακοπές ή άλλες δραστηριότητες, αλλά νυχθημερόν οι πάντες να τους κάνουν αντίποινα. Οι κακοί πρέπει να τιμωρούνται και σε ατομικό και σε κρατικό επίπεδο αναλόγως των εγκλημάτων τους.

Σκέφτομαι πως αν ήμουν στη θέση κάποιου απ’ αυτούς τους Εβραίους που οι Γερμανοί εκτέλεσαν στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως με τον φρικωδέστερο τρόπο τους γονείς ή τ’ αδέρφια μου ή άλλους πατριώτες, δεν θα ησύχαζα ώσπου να πεθάνω και θα τους κυνηγούσα παντού στον κόσμο. Και όμως εμείς τους δεχόμαστε, ακόμα και οι Εβραίοι, στέλνουμε τις γυναίκες μας και τις κόρες μας και μεις οι ίδιοι τους περιποιούμαστε στο όνομα του κέρδους και του συμφέροντος. Αλήθεια πώς είναι κατασκευασμένη η ψυχή του ανθρώπου;

Κι όχι μόνο αυτό αλλά λέμε πως για όλα τα κακά του κόσμου φταίνε οι Εβραίοι και ο διεθνής σιωνισμός, πράγμα που ποτέ μου δεν κατάλαβα και σαν το ακούω εξανίσταμαι. Ας βρεθεί επί τέλους κάποιος να ειπεί και να με πείσει τί κακό έκαναν σε εμάς τους Έλληνες οι Εβραίοι, όσους αιώνες συνυπάρχουμε. Αφού οπουδήποτε, στη Θεσσαλονίκη, τα Γιάννενα, τα Χανιά, τα Δωδεκάνησα ήσαν οι πιο ήσυχοι και οι δικοί μας μάλλον τους περιφρονούσαν και τους ειρωνεύονταν, όπως παντού στον κόσμο. Ας καθίσουν επιτέλους κάποιοι να διαβάσουν την Ιστορία του Ισραήλ, που είναι ιστορία διωγμών, προσφυγιάς, καταφρόνησης. Γιατί έχουν οι πάντες τόση απέχθεια με το Ισραήλ και έρωτα με τους Άραβες; Τί προσέφεραν οι Άραβες στον κόσμο που ούτε λογοτεχνία έχουν ούτε ιατρική ούτε πολιτισμό ούτε τίποτα, αλλά έτυχε νά ’χουν πετρέλαια κι εκατό γυναίκες ο καθένας τους με τα πετρέλαια. Κι όλοι κι εμείς οι Έλληνες με τους Άραβες ερωτοτροπούμε, τον Αραφάτ και τους άλλους, ενώ την Ελλάδα δεν την αγάπησε ποτέ κανένας, ούτε εμείς οι ίδιοι, και οι πάντες μισούν πρώτα τους Εβραίους, μετά τους Αμερικανούς και τους Άγγλους και όλοι οι υπόλοιποι καλοί. Αλήθεια σκότωσαν ποτέ οι Εβραίοι κάποιον Έλληνα; Τόσο πονεμένος λαός. Ο μόνος με τον οποίον μοιάζουν οι ψυχές μας στα βάσανα. 

Και για να κλείσουμε. Την κτηνωδία και ανήθικη συμπεριφορά των Γερμανών που υποχρέωναν τους ομήρους να πληρώνουν το εισιτήριο του θανάτου, εντελώς αθώοι άνθρωποι, δεν μπορώ να το διασκεδάσω με τίποτα.

Το κουβέντιασα με ένα φίλο μου, άνθρωπο σοβαρό με βιώματα απ’ την γερμανική Κατοχή – ήταν παιδί τότε – και γνώση της νοοτροπίας τους αφού είχε νυμφευθεί Γερμανίδα και όλη του τη ζωή είχε εμπορικές δραστηριότητες μ’ αυτούς, και μου είπε ότι η καταβολή εισιτηρίου εκ μέρους των ομήρων, πιθανόν να μην ήταν γραμμή που είχε δώσει η επίσημη Γερμανία, αλλά πολλοί Γερμανοί της εποχής εκείνης ήσαν χαμηλού επιπέδου κι αυτοί πιθανόν να υπεχρέωναν τους ομήρους να πληρώνουν το εισιτήριο του θανάτου, που φυσικά εκαρπούντο οι ίδιοι. Με το άλλο όμως, να έρχονται δηλαδή σήμερα και να λένε ότι επιστρέφουν το αντίτιμο, δεν ειρωνεύονται. Δεν φτάνει το μυαλό τους να ειρωνευτούν αλλά φοβούνται – υπολογιστές ψυχροί είναι – μήπως τους κάνουν αγωγή, και να προλάβουν αυτή τη δυσάρεστη κατάσταση. Αντί να βγουν σήμερα ευθέως και να πουν: τότε είχαμε να κάνουμε με τρελούς, δεν τους συγχωρούμε και μαζί με τα πολλά μας συγνώμη θα κάνουμε ό,τι γίνεται για να αποκαταστήσουμε, που αποκατάσταση δεν μπορεί να υπάρξει ποτέ…   

Και τότε μεν ήταν πόλεμος, τώρα όμως σε καιρούς ειρήνης και δικαιοσύνης, με τη χρονική απόσταση που μεσολάβησε, η συμπεριφορά τους είναι διπλά απάνθρωπη, βάναυση και χυδαία εκ κακεντρεχείας πηγάζουσα, λίαν επιεικώς απαράδεκτη και παντελώς ασυγχώρητη. Που σ’ αυτήν αποτυπώνεται εντονώτερα ό,τι πιο βάρβαρο, όπου δίχως ίχνος μεταμελείας εξευτελίζεται ακόμη περισσότερο η μνήμη των δολοφονηθέντων αθώων μετά 80 περίπου χρόνια. Κι εδώ ο ανθρώπινος νους σταματά. Κατά τα λοιπά όλοι μιλούμε για δικαιοσύνη, ειρήνη, δίκαιο, ηθική, αρχές και αξίες.

Υστερολόγιο: Όμως και η συμπεριφορά ορισμένων εξ ημών των Ελλήνων δεν υπήρξε καλλίτερη, όσο κι αν δεν μας συμφέρει εμάς τους Έλληνες. Συγκεκριμένα: οι Γερμανοί στα μέρη που συνελάμβαναν Εβραίους και τους πήγαιναν για τα κρεματόρια κρεμούσαν πινακίδες που έγραφαν με κόκκινα γράμματα «να μην πειράζονται Ιουδαϊκά είδη και όποιος συλληφθεί θα απαγχονίζεται».    

Υπήρχε ανάγκη να γράφονται αυτά; Ποιανού Έλληνα η καρδιά θα άντεχε να κλέψει από το χθεσινό γείτονα και φίλο και σημερινό μελλοθάνατο; Και όμως. Όταν έφυγαν τα καμιόνια ομήρους φορτωμένα, ασυνείδητοι Έλληνες και μάλιστα πολλοί όρμησαν στα σπίτια των Εβραίων και έκλεβαν ό,τι υπήρχε, έπιπλα, ρούχα, κι ό,τι βάλει ο νους σας. Στα Γιάννενα έγιναν και απαγχονισμοί ατόμων που λεηλατούσαν καταστήματα. Μέχρι και σπίτια Εβραίων έπαιρναν ορισμένοι Έλληνες, εγκαθίσταντο σ’ αυτά και τά ’καναν δικά τους. Σε μια περίπτωση μάλιστα ένας Εβραίος που γλύτωσε απ’ το Άουσβιτς και μετά τον πόλεμο ήρθε στα Γιάννενα και πήγε στο σπίτι του που κατείχε κάποιος Έλληνας πια, όταν του είπε πως αυτό είναι το σπίτι του και ανέφερε σημάδια του σπιτιού του εσωτερικά και είπε ότι στην πίσω μεριά είναι ο φούρνος, ο καταπατητής Έλληνας τον απείλησε λέγοντας: μπορεί να γλύτωσες από τους φούρνους της Γερμανίας, τώρα όμως εγώ θα σε χώσω μέσα στο δικό σου φούρνο και θα σε ψήσω. Σχόλιον ουδέν.  
 
 
   
 
    
 
 

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Linardi Anastasia
Koutsoviti