Απανωτές επισημάνσεις για δυσμενή περιβαλλοντικά φαινόμενα και στην περιοχή μας

του Εμμ. Δημητρακόπουλου
1) Την 30/1/20 διάβασα στην εφημερίδα μας Λ.Τ: Ότι προβλέπεται ερημοποίηση στο 40% της Ελλάδος, λόγω κλιματικής αλλαγής. Ο καθηγητής κ. Ζερεφός σημειώνει ότι στο προσεχές μέλλον, το φαινόμενο πρόκειται να ενταθεί καθώς οι βροχοπτώσεις θα μειωθούν σημαντικά κυρίως στην Ανατολική Πελοπόννησο κλπ, όπου βρισκόμαστε κι εμείς ανατολικά του Ταϋγέτου. Συμφωνούν με τον καθηγητή, ο κ. Κώστας Καρράς, Κώστας Συνολάκης, Αλεξάντρα Μητσοτάκη και Χάρης Δούκας, που μίλησαν και αυτοί σε φόρουμ στο Μουσείο της Ακρόπολης.

2) Την 4/2/20 διάβασα επίσης: Δυσοίωνες προβλέψεις για ζέστη ρεκόρ στον πλανήτη, τα επόμενα πέντε χρόνια. Θα μπορούσαν να είναι, τα θερμότερα που θα είχαν καταγραφεί ποτέ παγκοσμίως, σύμφωνα με την μετεωρολογική υπηρεσία της Βρετανίας, που επισημαίνει τον κίνδυνο η θερμοκρασία στη γη να υπερβεί το πλαφόν των 1,5 βαθμών Κελσίου έως το 2024. Αυτό θα προκύψει από τα αυξημένα επίπεδα των εκπομπών αερίου που προκαλεί το φαινόμενο της υπερθέρμανσης του πλανήτη, σχολίασε ο μετεωρολόγος κ. Ντάγκ Σμιθ. Προσθέτω κι εγώ, ότι περιοχές της Λακωνίας, συμπεριλαμβάνονται στην κατηγορία αυτή της υπερθέρμανσης, αφού από το χειμώνα ακόμα, τα ποτάμια μας παραμένουν τελείως στεγνά από νερό. Κυκλοφορούν μόνον απόβλητα των λίγων εργοστασίων μας.

3) Την 19/2/20 διάβασα ακόμα στην εφημερίδα δημοσίευμα του Συλλόγου Φίλων Προστασίας Ποταμού Ευρώτα. ΑΠΕΛΠΙΣΤΙΚΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ ΣΤΟΝ ΕΥΡΩΤΑ. Η κείμενη ξηρασία, αλλά και ο τρόπος που πραγματοποιούνται οι εργασίες καθαρισμού των ρεμάτων, επιβαρύνει ακόμα περισσότερο την κατάσταση του ποταμού. Είδα και τη φράση ότι «Νίπτουν τας χείρας των» αν απευθύνονται, υποθέτω, στους αρμοδίους. Συμπληρώνω κι εγώ, όπως πάει ο κακός μας ο καιρός, που οι δημοσιογράφοι ονομάζουν καλόν, μέσα στο χειμώνα, δεν θα βρίσκουμε στα ποτάμια μας, καθαρό νερό, ούτε για να νίψουμε τας χείρας μας, αλλά μόνον θα ρέουν τα απόβλητα των εργοστασίων μας. Ενώ αν είχαμε κατασκευάσει κάνα φραγματάκι ή υδροταμιευτήρες κατά μήκος των ποταμών μας, θα ανοίγαμε ενίοτε τους κρουνούς και θα ξεπλέναμε τουλάχιστον τις βρωμιές τους, να μην τις βλέπουνε και οι τουρίστες, στα ιστορικά ποτάμια μας, σε ιστορικές ημερομηνίες που σκοπεύουμε να γιορτάσουμε, το άμεσο μέλλον.

Η γιαγιά μου Ελένη στο χωριό μου την Τρύπη, θυμάμαι την 10ετία του ‘30 και ‘40, με το θυμιατό έβαινε στο χαγιάτι, ψιθυρίζοντας διάφορες ευχές και τροπάρια, κόρη παπά όπως ήτανε, να σταματήσει ο καιρός να βρέχει και να χιονίζει, γιατί δεν προλάβαιναν να μαζέψουν τις ελιές απ’ τις πολλές βροχές και να μην χάσουν ότι πάγωνε απ’ τα πολλά χιόνια και τους πάγους, όπως πορτοκάλια και λεμόνια. Το ποτάμι μας, ο Τρυπιώτης ο σκουζάς και ο γαϊδουροπλήχτης παρέσυρε ακόμα και γυναίκες ζαλωμένες με λιανά φύλλα ελιάς για τους φούρνους μας, που κουβαλάγανε από το λιοπάσι μας. Ήτανε ο Κνακίωνας, που παρακάτω τον λέμε Μαγουλίτσα, σήμερα όπως βλέπω έχει ένα μυλαύλακο μόνο νερό ενώ τότε παρέσυρε ακόμα και γεφύρια και έμπαινε στη Σπάρτη, έτσι φουσκωμένος όπως ήτανε με τις πολλές βροχοπτώσεις, εκείνης της εποχής.

Αν ζούσε σήμερα η γιαγιά μου, το θυμιατό θα το χρησιμοποιούσε για να βρέξει, αυτούς τους μήνες της λειψυδρίας και όχι για να σταματήσει η βροχή. Τότε πιστεύαμε και ελπίζαμε ότι και μ’ αυτά τα μέσα θα εισακουστούν οι επιθυμίες μας, που και η επίσημη εκκλησία χρησιμοποιούσε εκάστοτε. Σήμερα, έχουμε αφεθεί στις ορέξεις των μεγάλων της γης, για μεγαλύτερη παραγωγή, αδιαφορώντας για τις καταστροφικές επιδράσεις του περιβάλλοντος.

4) Τέλος διάβασα την 22/2/20 το Σχέδιο για τη ροή της ζωής στις όχθες του Ευρώτα. Στόχος η δημιουργία πάρκου με ολοκληρωμένη αντιπλημμυρική προστασία. Η παρέμβαση που προετοιμάζουν η Περιφέρεια και Π.Ε. Λακωνίας. Διάβασα για όλα τα ωραία έργα που σκοπεύουν να κατασκευάσουν, αλλά μέσα στο μεσοχείμωνο με τις λιγότερες βροχές, όλων των εποχών και τα ποτάμια μας στεγνά από νερό, αναφέρονται σε πολλά αντιπλημμυρικά έργα, όπως για ολοκληρωμένη αντιπλημμυρική προστασία, των παρόχθιων εκτάσεων, για αντιπλημμυρικά έργα προστασίας, για την εξασφάλιση της φυσικής λειτουργίας του πλημμυρικού πεδίου, για οριοθέτηση των ζωνών προστασίας πλημμυρών, για φυσική εκτόνωση της πλημμύρας, για ευρεία πλημμυρική κοίτη κλπ.

Δεν διάβασα όμως για κανά φραγματάκι ή υδροταμιευτήρα, να μαζεύουμε το καθαρό νεράκι του Θεού για τις ανάγκες μας, τις ελάχιστες φορές που βρέχει και το αφήνουμε ανεμπόδιστα να φεύγει ορμητικό για τη θάλασσα καταστρέφοντας, ότι συναντά μπροστά του, κυρίως στο Δέλτα του. Η άποψή μου είναι ότι πρώτα να φροντίζουμε να κρατάμε το νεράκι το αγιασμένο και θαυματουργό και όχι μόνο καταστροφικό, όπως έχω γράψει σε άλλο μου κείμενο και μετά για το λίγο νεράκι που θα απομείνει να το οδηγήσουμε ήρεμο πλέον στη θάλασσα, με τα αντιπλημμυρικά μας έργα. Σε αναλογία με την Κύπρο που έχει κατασκευάσει 110 φράγματα και υδροταμιευτήρες, εμείς στη Λακωνία, έπρεπε να έχουμε τουλάχιστον 10. Αλλά δεν ενδιαφέρεται κανένας. Είμαστε άξιοι της τύχης μας. Με τη λειψυδρία που έχουμε ούτε σταγόνα νερού δεν έπρεπε να πέφτει στη θάλασσα. Εμείς εδώ στη Λακωνία έχουμε σχεδόν τις ίδιες ανάγκες για νερό, όπως στην Κύπρο.

Υ.Γ. Το κείμενο αυτό το αφιερώνω στο φίλο μου, κ. Ελευθέριο Ψαρρό, που 30 χρόνια τώρα γράφει για μεθόδους εμπλουτισμού του υδροφόρου ορίζοντα και παρεμπόδισης πλημμυρικών καταστροφών.­

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του ΚΥΡ
Το κλίκ της ημέρας
του ΚΥΡ
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα