Παραμυθιών Γωνιά: Είμαστε ροζ

Κυριακή, 16 Φεβρουάριος 2020 18:52 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Άγιος ο έρωτας, άγιος καημός…
λέω μάτια μου κι αστράφτει κεραυνός
Διονύσης Καρατζάς

Είμαστε όλοι ερωτευμένοι. Άλλοι με τη ζωή, άλλοι με το θάνατο. Την κατάθλιψη, τις βιτρίνες των καταστημάτων, τις βιτρίνες των προσώπων, γενικώς τις βιτρίνες.

Είμαστε μια κοινωνία τυφλά ερωτευμένη «στα χαρτιά», στα σελοφάν και στα χρώματα της κάθε μπάρμπι. Βασικό το ροζ. Είμαστε βαθιά ερωτευμένοι με τη ζήλεια, την ιδιοτέλεια, το κακό του άλλου.

Κυρίως είμαστε σφόδρα και ανεξέλεγκτα ερωτευμένοι με τις οθόνες.
Ζούμε και αναπνέουμε για αυτές. Και αυτές το γνωρίζουν τόσο, που μας πουλάνε οποιοδήποτε έρωτα με το αζημίωτο. Ροζ τηλέφωνα, ροζ αγγελίες, ροζ βιτρίνες, ροζ βιντεοκλήσεις, ροζ εκπομπές, ροζ εντυπώσεις, ροζ παρουσιάστριες, ροζ γατούλες, ροζ βατραχοπέδιλα, ροζ Γαβαλάδες. Όλα ροζ.

Εκείνο το ξανθό αγγελούδι με το βέλος που μονίμως ψάχνει να βρει τι καρδούλα θα σημαδέψει, το γιορτάζουμε 14 Φλεβάρη, αντί για κάθε μέρα. Του αγίου Βαλεντίνου.
Και να χαρά οι καρδούλες! Άλλες σοκολατάκια, άλλες λουλουδοκατασκευές, άλλες ροζ υποκατάστατα και άλλες… σώβρακα.

Είμαστε ερωτευμένοι μέχρι κιτς.
Κι ο έρως ανεβάζει τον τζίρο των καταστημάτων αλλά χρόνια τώρα, κατεβάζει το τζίρο της ουσίας, της νοημοσύνης και τον κάνει τζίφο και εν τέλει δυστυχία.

Έρως ανίκατε μάχαν. Αν δεν ήταν η Βουγιουκλάκη και ο Παπαμιχαήλ δε θα το είχαμε ακούσει. Πού να ξέραμε και τι σημαίνει; Θα είμαστε ανίκητοι.
Αγνοούμε τον έρωτα, που περιέχει συναισθήματα. Χαρά, ιδέες, όνειρο, εκπλήξεις, φαντασία, έλξη, σεβασμό, ομορφιά, προοπτική.

Δεν είμαστε ερωτευμένοι με την αξία του έρωτα που μπορεί να κινήσει γη, ουρανό και θάλασσα. Δεν τον καλλιεργούμε.
Δεν βλέπουμε ποτέ το στόχο. Την καρδιά. Δεν κάνουμε πράξεις άγιες για να υμνήσουμε τον έρωτα για τη ζωή. Για την κάθε ζωή. Ο έρωτας τέχνη της ζωής! Να τον ανακαλύψουμε παντού, πνευματικά παντοδύναμο μες στους ορίζοντες.

Ο έρωτας πλέον, ταξιδεύει πλήρης αρματωσιάς με γυρισμένη την πλάτη προς εμάς.
Κατά βάθος δεν τον ποθούμε. Δεν τον εκτιμούμε. Ίσως και να φοβόμαστε να τον αντικρύσουμε. Σύμπτωμα μιας πάσχουσας κοινωνίας. Δεν του επιτρέπουμε να μας αλλάξει τη ζωή. Να βρει τη φωλιά του στην καθημερινότητα μας. Να γίνει ιδανικός και άξιος εραστής.
Εκείνος γυρίζει ελεύθερος και ’μεις κλεισμένοι στα μαύρα οχυρά μας.

Ο έρωτας, δίχως καμουφλάζ, είναι μία επανάσταση. Εκτός και αν δε δεχόμαστε τις επαναστάσεις, ούτε των αισθήσεων.

Και μην ξεχνάμε: «ο έρωτας, η ποίηση, ο έρωτας και η ποίηση αξεχώριστα, όφειλαν να μας δίνουν το παράδειγμα» με υπογραφή Οδυσσέα Ελύτη.

Ο έρωτας είναι καημός. Για να αγιάζει πρέπει να λες: μάτια μου και να αστράφτει κεραυνός. Και χρόνους δεν γνωρίζει.
Ας τον ανακαλύψουμε, στα σίγουρα, μέσα από την ποίηση. Λίγος ή πολύς, σύγχρονός μας, ποιητής Διονύσης Καρατζάς δε θα τον αφήσει ροζ.

Θα τον κάνει Άγιο κάθε ψυχής. Διότι και ο έρωτας θέλει τον ποιητή του για να υψωθεί και να λάμψει.
Ας αξιωθούμε να ερωτευτούμε πρώτα την ποίηση, που έχει σπουδάσει τον έρωτα και ξέρει να του μιλήσει.
Τότε ο έρωτας έρχεται…

Δημήτρης Αβούρης
Αφηγητής παραμυθιών - Ποιητής

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα