Η ζωή μας συνεχίζεται

Πέμπτη, 07 Νοέμβριος 2019 21:11 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Τη Δευτέρα 21/10, κηδεύσαμε στις Αμύκλες τον αγαπητό μας εξάδελφο Τάκη. Ο Παναγιώτης ήτανε δάσκαλος και συνομήλικός μου. Η γιαγιά του ήτανε από την Τρύπη, το χωριό μου, όπως και η αδελφή της η γιαγιά μου, το γένος Ασπιώτη, αμφότερες. Λυπήθηκα για τον χαμό του, γιατί ήμασταν δεμένοι απ’ τα παιδικά μας χρόνια, όταν βλεπόμαστε στις γιορτές και τα πανηγύρια της Τρύπης, όπου ερχότανε. Πρώτα ξαδέλφια δεν γνώρισα στην οικογένειά μας. Οι γονείς μου ήτανε μοναχοπαίδια.

Πλήθος από κόσμο μέσα στην κεντρική Εκκλησία των Αμυκλών και στο προαύλιο χώρο, τον συνόδευσε μετά την τελετή, δίπλα στο κοιμητήριο. Εκεί συνάντησα και τον φίλο μου Γιώργο, δάσκαλον κι’ αυτόν, που είχαμε καιρό να ειδωθούμε. Με μάλωσε, που όπως είπε, ενώ με βλέπει να στέκομαι καλά στην υγείαν μου, δεν δημοσιεύω κάτι στην εφημερίδα, απ’ αυτά που γράφω και του αρέσουνε.

Του δικαιολογήθηκα ότι είχαμε καλοκαιρινές διακοπές και ότι με απορρόφησε κάποιο προσωπικό πρόβλημα στην Καστέλλα της Μονεμβασιάς, τους μήνες που μας πέρασαν, απ’ το τελευταίο μου γραπτό, στην εφημερίδα. Δεν είχα το κέφι να γράψω, παρά μόνο για το πρόβλημα εκείνο, το άμεσο. Έχω αντιληφθεί, φίλοι μου αναγνώστες, ότι με αποσυντονίζει η επίσκεψή μου στην Καστέλλα, δεν γράφω εκείνον τον καιρό και κόβεται κάπως ο δεσμός μας. Με συμβούλεψε, ο φίλος μου, να γράφω και να επικοινωνώ με τους ανθρώπους, γιατί παρόλα τα προβλήματα μας, η ζωή μας συνεχίζεται, με τα ενδιαφέροντά της.

Είναι γεγονός, φίλοι μου αναγνώστες, ότι δεν κυκλοφορώ και πολύ στην πόλη μας. Προτιμώ να επισκέπτομαι συχνά το προικώο μας στον Καραβά, να περιποιούμαι τα οπωροφόρα δέντρα μας εκεί και ότι άλλο διαθέτω από δέντρα και κληματαριές στον κήπο μας και την ταράτσα μας. Τις εξωτερικές δουλειές μου, τις έχει αναλάβει η συμβία μου και την ευχαριστώ. Προ ημερών επισκέφτηκε και το κοιμητήριο, όπου αναπαύεται η μητέρα της. Εκεί που ήτανε σκυμμένη και περιποιόταν το μνήμα της, άκουσε μία φωνή γυναικός. Αχ το χάσατε κι εσείς τον άντρα σας κυρία μου; Όχι της απάντησε ο τάφος που περιποιούμαι είναι της μητέρας μου! Ω με συγχωρείτε κυρία μου, δεν τον βλέπω να κυκλοφορεί τώρα τελευταία τον άντρα σας και υπέθεσα ότι μείνατε κι’ εσείς μόνη και χηρευάμενη, όπως κι εγώ, είμαι, μετά το χαμό του δικού μου.

Όταν επέστρεψε στο σπίτι μου διηγήθηκε το περιστατικό και με παρακάλεσε να κυκλοφορώ συχνά στην πόλη, να με βλέπουν ότι υφίσταμαι ακόμη. Την επομένη κιόλας που ήτανε 28/10, ημέρα γιορτινή της υποσχέθηκα ότι θα κυκλοφορήσω. Πράγματι βγήκαμε και δεν κάθισα καθόλου στην καρέκλα μου. Έστεκα σηκωμένος και περπατούσα δείχνοντας τη φάτσα μου σε γνωστούς σ’ όλα τα μέρη της πλατείας. Έφτασε και η φιλαρμονική παιανίζοντας, το «Μακεδονία ξακουστή του Αλεξάνδρου χώρα» είχα τη διάθεση να περπατήσω κι εγώ έστω με τους αναπήρους να πάψουν να την λένε εκείνη χηρευάμενη, βλέποντάς με. Δεν με άφησε λέγοντάς μου ότι εκείνοι είναι ανάπηροι πολέμου, ανήκουν σε άλλη ομάδα αναπήρων.

Σήμερα το πρωί 5/11 πέρασε από το σπίτι μου ο Θανάσης, ο επικεφαλής της ομάδας μας. Δεν σε βλέπω να γράφεις μου λέει. Κάτι προσπαθώ να γράψω του απήντησα. Πράγματι μετά τις εκλογές σιώπησα και η ζωή μας συνεχίζεται να έχει ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Στην εξουσία είναι πλέον η ΝΔ με τον Κυριάκο Μητσοτάκη αρχηγό, πλαισιωμένο με άξια στελέχη κατά την γνώμη μου. Οργώνουν όλον τον κόσμο και συνάπτουν συμφωνίες ενθαρρυντικές για την ελληνική οικονομία. Μεγάλοι διεθνείς οίκοι μας αναβαθμίζουν και επιστρέφουν στη χώρα μας για επενδύσεις.

Παρ’ ότι η αντιπολίτευση του κ. Τσίπρα, σε όλα είναι όχι, μεγαλώνει η δημοσκοπική διαφορά μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ και φτάνει πλέον στο 18% και ο κ. Χριστόπουλος στην εφημερίδα αποκαλεί τον κ. Μητσοτάκη χρήσιμο και αποτελεσματικό, όσον αφορά το θέμα των απορριμμάτων, να ψηφίζουν οι Έλληνες του εξωτερικού κλπ. Εκεί που δεν πάνε καλά τα πράγματα είναι το μεταναστευτικό. Εκατοντάδες χιλιάδες, περιφέρονται στη χώρα μας χωρίς χαρτιά. Δρουν κυκλώματα που τους πλαστογραφούν χαρτιά ή τους παντρεύουν εικονικά με τσιγγάνες, έναντι 1000-1500 ευρώ κλπ. Η Ελλάδα έχει κατανικηθεί στο μεταναστευτικό και αυτό θα γίνεται πολύ χειρότερο μέρα με τη μέρα, σημειώνει στο κείμενό του ο κ. Α. Χριστόπουλος.

Υ.Γ.:
1) Η μετοχή της ΕΤΕ προ ημερών τσίμπησε τα 3 ευρώ. Τόσο την πήραμε προ 4 ετών με την ανακεφαλαιοποίηση της τράπεζας. Πολύ αργήσαμε να πιάσουμε τα λεφτά μας.
2) Και ο Πάνος ο φιλόλογος με ρώτησε γιατί δεν γράφω εδώ και κάμποσο καιρό. Όλους τους ευχαριστώ, για το ενδιαφέρον τους.

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα