Τρίζουν τα κόκκαλα των ηρώων του ’21. Υπήρξε ουράνιος κίνησις

Παρασκευή, 23 Μάρτιος 2018 20:53 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Φίλοι αναγνώστες. Το 1821 δεν ήταν επανάσταση για το «τι φάγωμεν ή τι πίωμεν». Ούτε έγινε «εν ονόματι του μίσους ή για τη λύση του κοινωνικού προβλήματος», όπως είπαν οι σύγχρονοι «πεμπτοφαλαγγίτες» του πολιτισμού μας, που κινούνται ύπουλα στους κόλπους του αγιασμένου Έθνους μας.
Τα παλικάρια του 1821 δεν ζητούσαν την αμαρτωλή ειρήνη, ένα σύνθημα τόσο απατηλό, που το πιπιλίζουν σαν καραμέλα τα στόματα των φιλοπόλεμων του καιρού μας.
Εκείνοι παραμέριζαν την ειρήνη για χάρη της ελευθερίας. Ήξεραν πως η ελευθερία είναι πιο πάνω από την ειρήνη. Γι’ αυτό θυσίαζαν τα πάντα για να την αποκτήσουν και να ζήσουν ελεύθεροι. Για την ελευθερία γίνονταν ολοπρόθυμα τα ιερά σφάγια του Αγώνα.
Το Έθνος ορθώθηκε σύσσωμο για ν’ αποτινάξει βαρύτατο ζυγό τεσσάρων αιώνων. Κι όμως βρέθηκαν κάποιοι που είπαν πως όλα αυτά ήταν αποτέλεσμα οικονομικών παραγόντων. Επακόλουθο της πάλης των τάξεων, ξέσπασμα σκοτεινού, τυφλού μίσους. Είπαν, και τι δεν είπαν… Όλοι τούτοι, που χρησιμοποιούν με τακτ την ομολογία των εποχιακών φιλοσοφικών ρευμάτων, όλοι όσοι ζητιανεύουν πρόσκαιρη φήμη, όλοι αυτοί οι νάνοι που μυκτηρίζουν αιώνιες αξίες, βρήκαν τέτοιους φθηνούς χαρακτηρισμούς για το 1821.
Οι Έλληνες επαναστάτησαν όχι γιατί ζητούσαν ψωμί, αφού αυτοί ήσαν, ως ένα μεγάλο βαθμό, οι κύριοι της οικονομίας του τόπου. Το 1821 δεν το ξεκίνησε μόνον ο φτωχός λαός. Το ξεκίνησαν και οι προεστοί, με επικεφαλής τον Πατριάρχη και τον Ορθόδοξο κλήρο. Οι προύχοντες πολέμησαν αδελφωμένοι με το λαό και ταυτόχρονα χρηματοδότησαν γενναία τον αγώνα. Πολλοί απ’ αυτούς τους προύχοντες έμειναν στο τέλος πάμπτωχοι, κατάντησαν ζητιάνοι. Ούτε ξένοι παρακίνησαν σε ξεσηκωμό τα παλικάρια. Το 1821 είναι γνήσια ελληνικό.
Οι ξένοι έκαναν ό,τι μπορούσαν, ν’ αποτρέψουν τα σχέδια των φιλικών. Καμία υποστήριξη κι από πουθενά δεν ήλθε, σαν σήκωσαν κι ανέμισαν τα γιαταγάνια οι Έλληνες. Οι λαοί συγκινήθηκαν μόνο όταν είδαν τους αγωνιστές να γίνονται πύρινοι δαυλοί κι ολοκαυτώματα. Σαν είδαν το πάθος τους για την Ελευθερία.
Το 1821, πάλι, δεν ήταν θολό ξέσπασμα σωβινισμού, εθνικού εγωισμού. Οι Έλληνες το έβλεπαν με ευρύτερο βλέμμα.
Η Εθνεγερσία ήταν «ουράνιος κίνηση». Το Έθνος πολέμησε αυτούς, που του είχαν πάρει την ελευθερία, αυτούς που δεν έχαναν ευκαιρία να το ταπεινώνουν, αυτούς που το πιέζουν ν’ αλλαξοπιστήσει. Με άλλα λόγια αυτούς που βλασφημούσαν τον Ουρανό και τον αληθινό Θεό του Ουρανού, ο οποίος εδίδαξε και έφερε την ελευθερία και τη δικαιοσύνη.
Οι ήρωες του 1821, είχαν μεταβληθεί σε πύρινους ασκητές. Πάλευαν με τη στέρηση, τη γύμνια, την πείνα και τη δίψα. Ήσαν οι περιπαθείς εραστές της Ελλάδας και των ιδανικών της. Το αίμα τους ποτέ δεν λίμνασε στις φλέβες τους. Έβραζε. Κόχλαζε. Συμβόλαιο ήταν ο λόγος τους. Ήξεραν οι εχθροί πως τα παλικάρια «έχουν μπέσα». Κι επειδή η Επανάσταση ήταν «ουράνιος κίνηση», γι’ αυτό και τα λιονταρίσια κορμιά έπεφταν σε ματωμένο δαφνώνα.
Πολεμούσαν με τα όπλα, με τα χέρια, με τα δόντια, με την ψυχή. Ήταν αρετή κι όχι αριθμητική αναμέτρηση. Κι ο θάνατός τους; Το θάνατο τον αντιμετώπιζαν με τρόπο μοναδικό. Το παλικάρι που ήξερε να ζήσει με τιμή, ήξερε και να πεθάνει. Είχε δίκιο, ο Φραγκίσκος Σκούφος, όταν, στραμμένος προς τον Ουρανό, έλεγε: «Μίλησε και συ, ω ουρανέ… Δεν φαίνεσαι πλέα ουρανός, αμή χωρίς καμμίαν υπερβολή όλος φαίνεσαι μία Ελλάδα!».
Γιατί στα 1821 δέχθηκε πλήθος αγιασμένες Ελληνικές ψυχές! Ήταν «Ουράνιος κίνηση» η Εθνεγερσία. Την ημέρα που άνοιξε ο Ουρανός και φτερούγισε στη γη ο Αρχάγγελος για ν’ αναγγείλει στην Παρθένο πως ο Ελευθερωτής θα ’ρθει στη γη, την ίδια μέρα άνοιξε ο Ουρανός κι εβρόντηξε ο Θεός το δίκαιο του αγώνα. Κι η Παναγία, η στρατηλάτισσα του Γένους μας, πήρε να εμψυχώσει τα παλικάρια, βεβαιώνοντάς τα πως ο Θεός έχει υπογράψει την ελευθερία της Ελλάδας και δεν μπορεί να πάρει πίσω την υπογραφή του. Γι’ αυτό και μια χούφτα άνθρωποι νίκησαν τα ασκέρια που άφριζαν, που έκαιγαν, που ανασκολόπιζαν.
Στους ντροπιασμένους μας καιρούς, τους απογυμνωμένους απ’ το φόβο του Θεού και την αγάπη στον Ουρανό, που τους πιο πολλούς τους τραβά το χώμα, έχουμε χρέος να μελετήσουμε προσεκτικότερα το ξεσήκωμα εκείνο της φυλής μας, που δεν έχει το αντίστοιχό του στην Παγκόσμια ιστορία. Προσοχή απ’ τα κόκκαλα και τα ξυλοκέρατα που μας πετούν οι… δόλιοι ερμηνευτές και οι αναθεωρητές (;) της ιστορίας μας.
Όσοι πατούμε τούτο το χώμα, το ποτισμένο με το αίμα των γενναίων παλικαριών του 1821, όσοι γευόμαστε της ελευθερίας τα δώρα και παρά την υλική μας φτώχεια, πλουτίζουμε πνευματικά τον κόσμο, δεν έχουμε δικαίωμα να πιπιλίζουμε τέτοιες θεωρίες. Τρίζουν τα κόκκαλα των ηρώων του 1821, όταν μας βλέπουν να κρατούμε τα καλά που μας πετούν εκείνοι που ποτέ δεν αγάπησαν την Ελλάδα και ποτέ δεν πίστεψαν στην ελευθερία και τη δικαιοσύνη. Όταν μας βλέπουν να είμαστε αποδέκτες πλανεμένων θεωριών…
Το 1821, γεγονός βέβαιο, λαμπρό και χιλιομαρτυρημένο, είναι ανεξήγητο με φυσικό τρόπο. Είναι «κίνηση ουράνιος». Εκδηλώθηκε τότε μ’ εκείνο το θαυμαστό τρόπο. Μπορεί όμως να εκδηλωθεί και τώρα και αύριο και πάντα, αν εμείς οι σημερινοί Έλληνες κι οι ερχόμενες γενιές, μείνουμε πιστοί στον Ουρανό και στα μηνύματά του.

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
Του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
Του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Η ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΕΙΔΗΣΗ

Στείλτε μας τα δικά σας νέα, φωτογραφίες, σχόλια, σκέψεις, παρατηρήσεις και δείτε τα δημοσιευμένα στο lakonikos.gr και στην ημερήσια εφημερίδα ΛΑΚΩΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
Διεύθυνση e-mail(*)
Μη έγκυρη διεύθυνση e-mail

Περιγραφή(*)
Συμπληρώστε μια περιγραφή για την είδηση σας

Φωτογραφία

Κωδικός Ασφαλείας(*)
Κωδικός Ασφαλείας
Ο κωδικός ασφαλείας είναι λάθος